On the Spirit and the Letter; An Epistle to Marcellinus
Augustine of Hippo (354–430)
De Spiritu et Littera
First published 412
Written for Marcellinus around 412, this treatise examines the relation of divine law, human freedom and grace, with particular attention to the Apostle Paul’s words that the letter kills but the Spirit gives life.
Caput I: Occasio scribendi huius libri. Aliquid posse fieri, tametsi factum sit numquam.
- Lectis opusculis, quae ad te nuper elaboravi, fili carissime Marcelline, de Baptismo parvulorum, et de perfectione iustitiae hominis quod eam nemo in hac vita vel assecutus, vel assecuturus videatur, excepto uno Mediatore, qui humana perpessus est in similitudine carnis peccati, sine ullo omnino peccato1: rescripsisti te moveri eo quod in posteriore duorum libro2 fieri posse dixi ut sit homo sine peccato, si voluntas eius non desit3 ope adiuvante divina, et tamen praeter unum in quo omnes vivificabuntur4,5 neminem fuisse vel fore in quo hic vivente esset ista perfectio. Absurdum enim tibi videtur dici, aliquid fieri posse cuius desit exemplum, cum, sicut credo, non dubites, numquam esse factum ut per foramen acus camelus transiret, et tamen ille hoc quoque dixit Deo esse possibile:6 legas etiam duodecim millia7 legiones Angelorum pro Christo, ne pateretur, pugnare potuisse 8, nec tamen factum: legas fieri potuisse ut semel gentes exterminarentur a terra quae dabatur filiis Israel 9, Deum tamen paulatim fieri voluisse 10: et alia sexcenta possunt occurrere, quae fieri, vel potuisse, vel posse fateamur, et eorum tamen exempla quod facta sint proferre nequeamus. Unde non ideo negare debemus, fieri posse ut homo sine peccato sit, quia nullus est hominum, praeter illum qui non tantum homo, sed etiam natura Deus est, in quo id esse perfectum demonstrare possimus.