De Fide ad Petrum

83. Firmissime tene, et nullatenus dubites, omnem creaturam Dei bonam esse, et nihil reiiciendum quod cum gratiarum actione percipitur; et Dei servos qui carnibus aut vino abstinent, non tanquam immunda quae a Deo facta sunt respuere, sed a fortiori cibo et potu, pro sola castigatione corporis abstinere. Nuptias quoque divinitus institutas et benedictas; et melius quidem esse si quisquam sine coniugio sit, ut liberius atque plenius cogitet quae sunt Dei, quomodo placeat Deo (I Cor. VII, 34); tamen illis qui continentiam non voverunt, nullum esse peccatum si vel mulier nubat, vel vir uxorem ducat, quod secundas quoque et tertias nuptias ineant, si sibi continentiam non vovent, nullum his esse peccatum; pro diversis censetur voluntate. Eis vero qui sive coniugati, sive a coniugio liberi continentiam Deo voverint, admodum esse damnabile, si vel illi coniugale opus voluerint appetere, quo se non accessuros, vel illi repetere, a quo se recessuros, illi libera, illi communi professi sunt voluntate.