De Fide ad Petrum

77. Firmissime tene, et nullatenus dubites, sacramentum baptismatis, non solum intra Ecclesiam catholicam, sed etiam apud haereticos qui in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti baptizant, esse posse; sed extra Ecclesiam catholicam prodesse non posse¹: imo sicut intra Ecclesiam recte credentibus per sacramentum baptismi conferri salutem, sic extra Ecclesiam baptizatis, si ad Ecclesiam non redierint, eodem baptismo cumulari perniciem (i, quaest. I, cap. Firmissime). Tantum enim valet ecclesiasticae societatis unitas ad salutem, ut sacramentum baptismi cui non ibi datur ubi oportet ut detur, inesse tamen homini baptismum² etiam extra Ecclesiam baptizato, sed ad iudicium inesse ei separato. Et quia manifestum est, ubicunque datum fuerit, hoc baptisma semel esse dandum, ideo etsi ab haereticis in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti fuerit datum, venerabiliter agnoscendum, et ob hoc nullatenus iterandum. Salvator enim dicit: Qui semel lotus est, non indiget nisi ut pedes lavet³ (Ioan. XIII, 10).