De Fide ad Petrum

Fulgentius of Ruspe

De Fide ad Petrum

Fulgentius of Ruspe (468–533)

First published 1861

De Fide ad Petrum (also known as De Regula Verae Fidei) by St. Fulgentius of Ruspe (Fulgentius Ruspensis), a concise and precise manual of the Catholic faith originally written for a lay pilgrim journeying to Jerusalem

Prologus

Caput I

Caput II: Humanitas Christi

Caput III: Unde naturae creatae proficiant et deficiant

Caput IV: Seu Regula Prima. Natura divina

Caput V: Seu Reg. II. Unus Deus

Caput VI: Seu Reg. III. Deus aeternus

Caput VII: Seu Reg. IV. Deus incommutabilis

Caput VIII: Seu Reg. V. Deus omnium creator

Caput IX: Seu Reg. VI. Trinitas in unitate

Caput X: Seu Reg. VII. Distinctio personarum

Caput XI: Seu Reg. VIII. Spiritus sanctus

Caput XII: Seu Reg. IX. Trinitas nullis terminis circumscripta

Caput XIII: Seu Reg. X. Persona Filii

Caput XIV: Seu Reg. XI. Humanitas Christi

55. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Christum Dei Filium sicut de Deo Patre plenum perfectumque Deum, ita de Virgine matre plenum perfectumque hominem genitum, id est veram Deum, habentem scilicet sine peccato veram nostri generis carnem et animam rationalem. Quod ipse Dei Filius evidenter ostendit dicens de carne sua: Palpate et videte quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere (Luc. XXIV, 39). Animam quoque se habere his verbis ostendit, dicens: Propterea me Pater diligit, quia ego pono animam meam, et iterum sumo eam (Ioan. X, 17). Intellectum quoque animae se habere ostendit in eo quod ait: Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. xi, 29). Et de ipso Deus per prophetam dicit: Ecce intelliget puer meus, et exaltabitur et sublimis erit valde (Isai. LII, 13). Nam et beatus Petrus secundum prophetiam sancti David Christo carnem et animam confitetur. De ipso enim beato David loquens ait: Propheta igitur cum esset, et sciret quia iureiurando iurasset illi Deus de fructu lumbi eius sedere super sedem eius, providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelicta est anima eius in inferno, neque caro eius vidit corruptionem (Act. II, 30, 31).

Caput XV: Seu Reg. XII. Divinitas Christi

Caput XVI: Seu Reg. XIII. De duabus in Christo naturis

Caput XVII: Seu Reg. XIV. Unitas personae in Christo

Caput XVIII: Seu Reg. XV. Verbi et carnis unio

Caput XIX: Seu Reg. XVI. Sacrificia. Sacrificium panis et vini

Caput XX: Seu Reg. XVII. Humanitas Christi

Caput XXI: Seu Reg. XVIII. Natura nihil non bonum

Caput XXII: Seu Reg. XIX. Nulla creatura est eadem cum Deo

Caput XXIII: Seu Reg. XX. Angeli facti stabiles

Caput XXIV: Seu Reg. XXI. Creaturae rationales

Caput XXV: Seu Reg. XXII. Libera voluntas Adae

Caput XXVI: Seu Reg. XXIII. Peccatum originale

Caput XXVII: Seu Reg. XXIV. Non baptizatorum poena quae

Caput XXVIII: Seu Reg. XXV. Iudicium

Caput XXIX: Seu Reg. XXVI. Resurrectio carnis

Caput XXX: Seu Reg. XXVII. Fides et baptismus

Caput XXXI: Seu Reg. XXVIII. Gratia

Caput XXXII: Seu Reg. XXIX. Nihil agi sine gratia

Caput XXXIII: Seu Reg. XXX. Deum nihil latere

Caput XXXIV: Seu Reg. XXXI. Praedestinatio

Caput XXXV: Seu Reg. XXXII. Beati ex praedestinatione

Caput XXXVI: Seu Reg. XXXIII. Baptismus

Caput XXXVII: Seu Reg. XXXIV. Extra Ecclesiam salus nulla

Caput XXXVIII: Seu Reg. XXXV. Damnandi

Caput XXXIX: Seu Reg. XXXVI. Haeretici

Caput XL: Seu Reg. XXXVII. Christiani male viventes

Caput XLI: Seu Reg. XXXVIII. Sine peccatis neminem vivere

Caput XLII: Seu Reg. XXXIX. Cibus et potus. Coniugium. Secundae nuptiae licitae

Caput XLIII: Seu Reg. XL. Malos misceri bonis in Ecclesia

Caput XLIV: Persistendum in fide

Caput XLV

↑ Top of work