De Fide ad Petrum
Fulgentius of Ruspe (468–533)
First published 1861
De Fide ad Petrum (also known as De Regula Verae Fidei) by St. Fulgentius of Ruspe (Fulgentius Ruspensis), a concise and precise manual of the Catholic faith originally written for a lay pilgrim journeying to Jerusalem
Prologus
Caput I
Caput II: Humanitas Christi
Caput III: Unde naturae creatae proficiant et deficiant
Caput IV: Seu Regula Prima. Natura divina
Caput V: Seu Reg. II. Unus Deus
Caput VI: Seu Reg. III. Deus aeternus
Caput VII: Seu Reg. IV. Deus incommutabilis
Caput VIII: Seu Reg. V. Deus omnium creator
Caput IX: Seu Reg. VI. Trinitas in unitate
Caput X: Seu Reg. VII. Distinctio personarum
Caput XI: Seu Reg. VIII. Spiritus sanctus
Caput XII: Seu Reg. IX. Trinitas nullis terminis circumscripta
Caput XIII: Seu Reg. X. Persona Filii
Caput XIV: Seu Reg. XI. Humanitas Christi
Caput XV: Seu Reg. XII. Divinitas Christi
Caput XVI: Seu Reg. XIII. De duabus in Christo naturis
Caput XVII: Seu Reg. XIV. Unitas personae in Christo
Caput XVIII: Seu Reg. XV. Verbi et carnis unio
Caput XIX: Seu Reg. XVI. Sacrificia. Sacrificium panis et vini
Caput XX: Seu Reg. XVII. Humanitas Christi
Caput XXI: Seu Reg. XVIII. Natura nihil non bonum
Caput XXII: Seu Reg. XIX. Nulla creatura est eadem cum Deo
Caput XXIII: Seu Reg. XX. Angeli facti stabiles
Caput XXIV: Seu Reg. XXI. Creaturae rationales
Caput XXV: Seu Reg. XXII. Libera voluntas Adae
Caput XXVI: Seu Reg. XXIII. Peccatum originale
67. Firmissime tene, et nullatenus dubites, omnem hominem qui per concubitum viri et mulieris concipitur, cum originali peccato nasci, impietati subditum, mortique subiectum, et ob hoc iram naturaliter filium nasci. De qua dicit Apostolus: Eramus enim et nos natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3). A qua ira nullus liberatur, nisi per fidem mediatoris Dei et hominum, hominis Iesu Christi, qui sine peccato conceptus, sine peccato natus, sine peccato mortuus, peccatum pro nobis factus est, id est sacrificium factus est pro peccatis nostris. In Veteri quippe Testamento peccata dicebantur sacrificia quae pro peccatis offerebantur: in quibus omnibus fuit significatio Christi, quia ipse est Agnus1 Dei qui tollit peccata (al. peccatum) mundi (Ioan. I, 29).