De Fide ad Petrum
Fulgentius of Ruspe (468–533)
First published 1861
De Fide ad Petrum (also known as De Regula Verae Fidei) by St. Fulgentius of Ruspe (Fulgentius Ruspensis), a concise and precise manual of the Catholic faith originally written for a lay pilgrim journeying to Jerusalem
Prologus
Caput I
Caput II: Humanitas Christi
Caput III: Unde naturae creatae proficiant et deficiant
Caput IV: Seu Regula Prima. Natura divina
Caput V: Seu Reg. II. Unus Deus
Caput VI: Seu Reg. III. Deus aeternus
Caput VII: Seu Reg. IV. Deus incommutabilis
Caput VIII: Seu Reg. V. Deus omnium creator
Caput IX: Seu Reg. VI. Trinitas in unitate
Caput X: Seu Reg. VII. Distinctio personarum
Caput XI: Seu Reg. VIII. Spiritus sanctus
Caput XII: Seu Reg. IX. Trinitas nullis terminis circumscripta
Caput XIII: Seu Reg. X. Persona Filii
Caput XIV: Seu Reg. XI. Humanitas Christi
Caput XV: Seu Reg. XII. Divinitas Christi
Caput XVI: Seu Reg. XIII. De duabus in Christo naturis
Caput XVII: Seu Reg. XIV. Unitas personae in Christo
Caput XVIII: Seu Reg. XV. Verbi et carnis unio
Caput XIX: Seu Reg. XVI. Sacrificia. Sacrificium panis et vini
Caput XX: Seu Reg. XVII. Humanitas Christi
Caput XXI: Seu Reg. XVIII. Natura nihil non bonum
Caput XXII: Seu Reg. XIX. Nulla creatura est eadem cum Deo
Caput XXIII: Seu Reg. XX. Angeli facti stabiles
Caput XXIV: Seu Reg. XXI. Creaturae rationales
Caput XXV: Seu Reg. XXII. Libera voluntas Adae
Caput XXVI: Seu Reg. XXIII. Peccatum originale
Caput XXVII: Seu Reg. XXIV. Non baptizatorum poena quae
Caput XXVIII: Seu Reg. XXV. Iudicium
69. Firmissime tene, et nullatenus dubites, ideo Christum Filium Dei et iudicandos vivos et mortuos venturum, ut homines quos hic dono suae gratiae gratis per fidem iustificat, eisdemque iustificatis, in fide et caritate sanctae matris Ecclesiae usque in finem perseverantiam donat, in suo adventu resuscitet et glorificet, et secundum promissionem suam aequales sanctis angelis faciat, et ad eum statum perducat, in quo perfecte, in quantum unicuique donat Deus, boni sint, et ab ipsa perfectione deinceps mutari non possint: ubi diversa erit sanctorum gloria, sed una erit omnium vita aeterna. Diabolum vero et angelos eius in ignem aeternum a Christo esse mittendos, ubi nunquam carebunt poena quam eis praeparavit divina iustitia; cum ipso autem diabolo impios et iniquos homines, de quibus Scriptura dicit: Imitantur autem eum qui sunt ex parte illius (Sap. II, 25), pro eo quod eum in malis operibus imitati sunt, ante finem praesentis vitae congruam poenitentiam non egerunt, resumptis corporibus supplicio aeternae combustionis arsuros.