The Consolation of Philosophy

Quondam porticus attulit

Obscuros nimium senes

Qui sensus et imagines

E corporibus extimis

Credant mentibus imprimi, 5

Vt quondam celeri stilo

Mos est aequore paginae,

Quae nullas habeat notas,

Pressas figere litteras.

Sed mens si propriis uigens 10

Nihil motibus explicat,

Sed tantum patiens iacet

Notis subdita corporum

Cassasque in speculi uicem

Rerum reddit imagines, 15

Vnde haec sic animis uiget

Cernens omnia notio?

Quae uis singula perspicit

Aut quae cognita diuidit?

Quae diuisa recolligit 20

Alternumque legens iter

Nunc summis caput inserit,

Nunc decedit in infima,

Tum sese referens sibi

Veris falsa redarguit? 25

Haec est efficiens magis

Longe causa potentior

Quam quae materiae modo

Impressas patitur notas.

Praecedit tamen excitans 30

Ac uires animi mouens

Viuo in corpore passio.

Cum uel lux oculos ferit

Vel uox auribus instrepit,

Tum mentis uigor excitus 35

Quas intus species tenet

Ad motus similes uocans

Notis applicat exteris

Introrsumque reconditis

Formis miscet imagines. 40