The Consolation of Philosophy

Si quantas rapidis flatibus incitus

Pontus uersat harenas

Aut quot stelliferis edita noctibus

Caelo sidera fulgent

Tantas fundat opes nec retrahat manum 5

Pleno copia cornu,

Humanum miseras haud ideo genus

Cesset flere querellas.

Quamuis uota libens excipiat deus

Multi prodigus auri 10

Et claris auidos ornet honoribus,

Nil iam parta uidentur,

Sed quaesita uorans saeua rapacitas

Altos¹ pandit hiatus.

Quae iam praecipitem frena cupidinem 15

Certo fine retentent,

Largis cum potius muneribus fluens

Sitis ardescit habendi?

Numquam diues agit qui trepidus gemens

Sese credit egentem.' 20