The Consolation of Philosophy

Quisquis composito serenus aeuo

Fatum sub pedibus egit¹ superbum

Fortunamque tuens utramque rectus

Inuictum potuit tenere uultum,

Non illum rabies minaeque ponti 5

Versum funditus exagitantis aestum

Nec ruptis quotiens uagus caminis

Torquet fumificos Vesaeuus ignes

Aut celsas soliti ferire turres

Ardentis uia fulminis mouebit. 10

Quid tantum miseri saeuos tyrannos

Mirantur sine uiribus furentes?

Nec speres aliquid nec extimescas,

Exarmaueris impotentis iram.

At quisquis trepidus pauet uel optat, 15

Quod non sit stabilis suique iuris,

Abiecit clipeum locoque motus

Nectit qua ualeat trahi catenam.