The Consolation of Philosophy

Si quis Arcturi sidera nescit

Propinqua summo cardine labi,

Cur legat tardus plaustra Bootes

Mergatque seras aequore flammas,

Cum nimis celeres explicet ortus, 5

Legem stupebit aetheris alti.

Palleant plenae cornua lunae

Infecta metis noctis opacae

Quaeque fulgenti texerat ore

Confusa Phoebe detegat astra, 10

Commouet gentes publicus error

Lassantque crebris pulsibus aera.

Nemo miratur flamina Cori

Litus frementi tundere fluctu

Nec niuis duram frigore molem 15

Feruente Phoebi soluier aestu.

Hic enim causas cernere promptum est,

Illic latentes pectora turbant.

Cuncta quae rara prouehit aetas

Stupetque subitis mobile uulgus, 20

Cedat inscitiae nubilus error,

Cessent profecto mira uideri."