The Consolation of Philosophy

Quaenam discors foedera rerum

Causa resoluit? Quis tanta deus

Veris statuit bella duobus,

Vt quae carptim singula constent

Eadem nolint mixta iugari? 5

An nulla est discordia ueris

Semperque sibi certa cohaerent?

Sed mens caecis obruta membris

Nequit oppressi luminis igne

Rerum tenues noscere nexus. 10

Sed cur tanto flagrat amore

Veri tectas reperire notas?

Scitne quod appetit anxia nosse?

Sed quis nota scire laborat?

At si nescit, quid caeca petit? 15

Quis enim quidquam nescius optet

Aut quis ualeat nescita sequi?

Quoue inueniat, quisque¹ repertam

Queat ignarus noscere formam?

An cum mentem cerneret altam, 20

Pariter summam et singula norat?

Nunc membrorum condita nube

Non in totum est oblita sui

Summamque tenet singula perdens.

Igitur quisquis uera requirit, 25

Neutro est habitu; nam neque nouit

Nec penitus tamen omnia nescit,

Sed quam retinens meminit summam

Consulit alte uisa retractans,

Vt seruatis queat oblitas 30

Addere partes."