The Consolation of Philosophy

Sunt etenim pennae uolucres mihi

Quae celsa conscendant poli.

Quas sibi cum uelox mens induit,

Terras perosa despicit,

Aeris inmensi superat globum, 5

Nubesque postergum uidet,

Quique agili motu calet aetheris,

Transcendit ignis uerticem,

Donec in astriferas surgat domos

Phoeboque coniungat uias 10

Aut comitetur iter gelidi senis

Miles corusci sideris,

Vel quocumque micans nox pingitur,

Recurrat astri circulum

Atque ubi iam exhausti fuerit satis, 15

Polum relinquat extimum

Dorsaque uelocis premat aetheris

Compos uerendi luminis.

Hic regum sceptrum dominus tenet

Orbisque habenas temperat 20

Et uolucrem currum stabilis regit

Rerum coruscus arbiter.

Huc te si reducem referat uia,

Quam nunc requiris immemor:

'Haec,' dices, 'memini, patria est mihi, 25

Hinc ortus; hic sistam gradum."

Quod si terrarum placeat tibi

Noctem relictam uisere,

Quos miseri toruos populi timent

Cernes tyrannos exules." 30