The Consolation of Philosophy

Si uis celsi iura tonantis

Pura sollers cernere mente,

Aspice summi culmina caeli.

Illic iusto foedere rerum

Veterem seruant sidera pacem. 5

Non sol rutilo concitus igne

Gelidum Phoebes impedit axem

Nec quae summo uertice mundi

Flectit rapidos Vrsa meatus.

Numquam occiduo lota profundo 10

Cetera cernens sidera mergi

Cupit oceano tingere flammas.

Semper uicibus temporis aequis

Vesper seras nuntiat umbras

Reuehitque diem Lucifer almum. 15

Sic aeternos reficit cursus

Alternus amor, sic astrigeris

Bellum discors exulat oris.

Haec concordia temperat aequis

Elementa modis, ut pugnantia 20

Vicibus cedant umida siccis

Iungantque fidem frigora flammis

Pendulus ignis surgat in altum

Terraeque graues pondere sidant.

Isdem causis uere tepenti 25

Spirat florifer annus odores,

Aestas Cererem feruida siccat,

Remeat pomis grauis autumnus,

Hiemem defluus inrigat imber.

Haec temperies alit ac profert 30

Quidquid uitam spirat in orbe.

Eadem rapiens condit et aufert

Obitu mergens orta supremo.

Sedet interea conditor altus

Rerumque regens flectit habenas 35

Rex et dominus fons et origo

Lex et sapiens arbiter aequi

Et quae motu concitat ire,

Sistit retrahens ac uaga firmat.

Nam nisi rectos reuocans itus 40

Flexos iterum cogat in orbes,

Quae nunc stabilis continet ordo

Dissaepta suo fonte fatiscant.

Hic est cunctis communis amor

Repetuntque boni fine teneri, 45

Quia non aliter durare queant,

Nisi conuerso rursus amore

Refluant causae quae dedit esse.