Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus

Gaudenzio da Brescia

Palladium theologicum, Tomus quintus: De virtutibus

Gaudenzio da Brescia (1612–1672)

Reuerendi patris Gaudentij Bontempi, ... Palladium theologicum, seu Tota theologia scholastica in septem tomos distributa. Ad intimam mentem d. Bonauenturae seraphici doctoris ... Tomus quintus, De virtutibus

First published 1676

Bontempi's Palladium theologicum (Lyon 1676) is a complete scholastic theology composed ad mentem D. Bonaventurae, arranged in seven tractatus on the order of the Secunda secundae. This fifth volume, De virtutibus, treats the theological virtues (faith, hope, charity, with their gifts, beatitudes and fruits), the cardinal virtues and their opposite vices, and the states and offices of men (religious and prelates, bishops, princes), including the extensive disputations on contracts, religion, vows, fortitude, temperance and the judicial process. It is a significant example of the Bonaventurian scholastic school and a counterpart to the Thomist manuals of the period.


Tractatus I: PRIMUS DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS

Tractatus II: DE CONTRACTIBUS

Tractatus III: DE RELIGIONE

Tractatus IV: DE VOTIS

Tractatus V: DE VIRTUTE FORTITUDINIS

Tractatus VI: DE TEMPERANTIA

Proemium I: Prooemium

Disputatio I: PRIMA. DE VIRTUTE TEMPERANTIAE

Quaestio I: Quae Virtus sit Temperantia et qualis

Quaestio II: Quaenam Vitia TEMPERANTIAE sint contraria

Quaestio III: De TEMPERANTIAE partibus

Quaestio IV: De VERECUNDIA

Quaestio V: De HONESTATE

Quaestio VI: De ABSTINENTIA

Dubitatio I: Quid sit Ieivnivm, et quotuplex

Dubitatio II: Quo pacto frangatur Ieiunium naturale

Dubitatio III: An Ieiunium proprium sit opus bonum, et praeceptum

Dubitatio IV: A quibus sit abstinendum in Ieiunio Ecclesiastico

Dubitatio V: De Collatione serotina

Dubitatio VI: De hora refectionis die Ieiunii

Dubitatio VII: Qui teneantur ieiunare

Subquaestio I: De Ieiunio

Haeretici, quorum Deus venter est, ita gulae inhiant, ut nedum omne ieiunii praeceptum tollant, sed insuper superstitionis crimen ei affingant; sic carnaliter sapientes, postquam omnem Castitatis, et pudicitiae sensum amisere, escarum deliciis inviscantur, captique oculis, sacrae scripturae clarissima testimonia, quae ieiunii meritum extollunt, videre nequeunt; quia nolunt.

PRIMI omnium Aëtiani huic errori originem dedere, qui tempore Ieiuniorum lautis ferculis in praecepti despectum pascebantur; hos secutus est Iovinianus, ut e D. Hieronymo, et D. Augustino refert Bonerius in 2. exam. de fidei unitate; deinde Manichaei, Vvaldenses, et Lollandi subsequuti sunt diversis temporibus, suasque haereses, toties licet coctas, crudas tamen transmisere ad novissimos sectarios, quos referam, et refellam dubitatione 3.

Quaestio VII: De SOBRIETATE

Quaestio VIII: De CASTITATE

Quaestio IX: De Virginitate

Quaestio X: De CONTINENTIA

Quaestio XI: De MANSVETUDINE

Quaestio XII: De CLEMENTIA

Quaestio XIII: De MODESTIA

Quaestio XIV: De HUMILITATE

Disputatio II: De Vitiis oppositis Virtuti TEMPERANTIAE

Tractatus VII: DE VARIIS HOMINUM STATIBUS, ET OFFICIIS

↑ Top of work