The Great Letter

Name: The Great Letter
Author: Macarius of Egypt

Macarius of Egypt (300–391)

Ἐπιστολὴ μεγάλη καὶ πάνυ ὠφέλιμος

First published 390

Greek source text with a new English translation.

Logos I

I.1 Ὁ τῶν ἁπάντων δεσπότης καὶ ποιητὴς καὶ φιλάνθρωπος θεὸς ἀγαθὰς ἀφορμὰς τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει χαρίζεται πάντοτε πρὸς τὴν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπίγνωσιν, καὶ τοῖς κρείττονος προκοπὴν ἐκλογὴν λαβεῖν βουλομένοις νεύματι χρηστότητος ὑποτίθεται, εἰς ἀγαθὸν ἕλκων ἀεὶ τὸν κατ' εἰκόνα αὐτοῦ γεγενημένον ἄνθρωπον. τῆς γὰρ ψυχῆς κατὰ φύσιν τὴν ἐπὶ τὰ καλὰ ῥοπὴν ἐχούσης καὶ τῶν κρειττόνων ἐπιθυμεῖν πάντοτε σπουδαζούσης τὸ τῆς κακίας ἀριστερὸν μέρος πανουργίᾳ δεινῇ ταῖς ἁπλουστέραις ψυχαῖς φαντασίαν καλῶν πάντοτε προβάλλεται εἰς ἐπισκοτισμὸν τῶν ὄντως καλῶν· δι' ὧν ἡ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ ἀνεκδιήγητος ἀγάπη γνῶσιν ἀληθείας διὰ τῶν θεοπνεύστων γραφῶν διδάσκει ἡμᾶς κατὰ τὸν λέγοντα προφήτην· «χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα»· πᾶσαν οὖν αἰτίαν τῶν κακῶν ἡμᾶς ἐξεώσασθαι βούλεται, ἵνα οὕτως ἰσχύσωμεν τὴν πάντων κακῶν αἰτίαν ἄγνοιαν ἀπώσασθαι καὶ τὴν ἐν ἡμῖν οὖσαν σαρκικὴν καὶ ἄλογον φρόνησιν δολερῶς ἐπαγγελίᾳ γνώσεως κρατυνομένην τῷ φωτὶ τῆς ἀληθοῦς γνώσεως ὁδηγούμενοι παντελῶς ἐξελάσαι δυνηθῶμεν, σωτηρίας αἰτίαν τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας μεμαθηκότες εἶναι.

I.2 Ἐπεὶ τοίνυν καὶ ὑμεῖς, ὦ ποθεινότατοι καὶ ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ὃ παρ' ἡμῶν πολλάκις λαβεῖν ἠθελήσατε, ὁποῖον εἶναι δεῖ τὸν ἀναχωρητικὸν ἐκμαθεῖν βίον, πῶς τε χρὴ τοὺς τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν ἀναχωρήσαντας καὶ τῆς ἀπάτης τοῦ αἰῶνος τούτου ἐπὶ τὸ αὐτὸ δὲ συνεληλυθότας ζῆν κατὰ τὸν ἀποστολικὸν χαρακτῆρα ἱερόν τε συγκρότημα καὶ στῖφος ἀδελφότητος γεγενημένους καὶ συνεῖναι εὐσεβῶς ἀλλήλοις αἱρησαμένους διὰ παντός, ὅπως τε τὴν μετ' ἀλλήλων συνδιατριβὴν ποιεῖσθαι δεῖ ὁποίαν τε χρηστῶν ἠθῶν καὶ τρόπων τὴν κατάστασιν ἔχειν, τίς τε ὁ σκοπὸς τῆς εἰς ἄκραν ἀρετὴν ἀποτεινούσης ὁδοῦ καὶ «τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον», ὁποῖός τε ὁ ἀγὼν καὶ ὁ δρόμος τῶν εἰς τὸ τέλειον ἐπιθυμούντων φθάσαι καὶ εἰς μέτρον τῆς πνευματικῆς ἡλικίας ἀεὶ καταντῆσαι σπευδόντων, καὶ ἁπαξαπλῶς ἵνα μὴ εἰς μακρὸν τὸν λόγον ἀποτείνωμεν ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα παρ' ἡμῶν ᾐτήσατε διὰ γραμμάτων ὑμῖν ἐγχαραχθῆναι εἰς ὑπόμνησιν συνεχῆ ψυχωφελοῦς μελέτης· φέρε τὴν ὑμετέραν ἀξίωσιν καὶ ἡμεῖς ἐκτελέσωμεν, τὰ ἡμῖν διορώμενα ὡς οἷόν τε διατιθέμενοι. μόνον παρακαλῶ προσεχῶς ποιεῖσθαι τὴν τούτων ἐπίσκεψιν τοὺς ἀναγινώσκοντας, ἵνα τὴν εἴδησιν ἔχοντες τῆς ἀρετῆς οὐχὶ διαπίπτοιτε. λίαν γὰρ τοῖς ἀκριβῶς ἐπισκεπτομένοις ὠφέλιμος ἡ ὑπόθεσις.

I.3 Ἀρκτέον δὲ ἐντεῦθεν· πέπεισθε πάντως θεῖον καὶ ἱερώτατον σύνταγμα περὶ τῆς ἀκριβοῦς τε καὶ εὐσεβοῦς δόξης καὶ πίστεως ὡς ὀρθῶς δεδογμάτισται, μία θεότης προσκυνητή, τῆς τριάδος τὸ ὁμοούσιον, ἓν θέλημα, μία δόξα, μία προσκύνησις τῆς μιᾶς τρισυποστάτου θεότητος, καθὼς καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ μυστηρίῳ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος εὐσεβῶς «τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων ὡμολογήσαμεν».

I.4 Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς τὴν πολλὴν ὑμῶν ὁρμὴν ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν θεασάμενοι καὶ τὴν ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ἀρετῆς ἐπιθυμίαν ἰδόντες δι' ὀλίγων ὑπόμνησιν ποιῆσαι οὐκ ὠκνήσαμεν, ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν θεοπνεύστων γραφῶν τὰς ἀφορμὰς τῶν νοημάτων λαβόντες ἅμα καὶ αὐτὰς τὰς γραφικὰς μαρτυρίας εἰς πληροφορίαν ἀδιστάκτου πίστεως προεθέμεθα, ἵνα μή τις δόξῃ ἡμᾶς ἀφ' ἑαυτῶν τι λέγειν καὶ ὡς ὑπέρογκα ἐκ ματαιότητος φρονεῖν ὑποπτεύσῃ.

↑ Top of work

Logos I

Logos II

Logos III

Logos IV

Logos V

Logos VI

Logos VII

Logos VIII

Logos IX

Logos X

Logos XI

Logos XII

Logos XIII