Poetics
Aristotle (384–322 BC)
Aristotle's Poetics in the Greek text edited by Immanuel Bekker.
Chapter 1
Subchapter 1.1
Subchapter 1.2
Subchapter 1.3
Subchapter 1.4
Subchapter 1.5
Subchapter 1.6
Subchapter 1.7
Subchapter 1.8
Subchapter 1.9
Subchapter 1.10
Subchapter 1.11
Subchapter 1.12
Subchapter 1.13
Subchapter 1.14
Chapter 2
Subchapter 2.1
Subchapter 2.2
Subchapter 2.3
Subchapter 2.4
Subchapter 2.5
Subchapter 2.6
Subchapter 2.7
Chapter 3
Subchapter 3.1
Subchapter 3.2
Subchapter 3.3
Subchapter 3.4
Subchapter 3.5
Subchapter 3.6
Subchapter 3.7
Chapter 4
Subchapter 4.1
Subchapter 4.2
Subchapter 4.3
Subchapter 4.4
Subchapter 4.5
Subchapter 4.6
Subchapter 4.7
Subchapter 4.8
Subchapter 4.9
Subchapter 4.10
Subchapter 4.11
Subchapter 4.12
Subchapter 4.13
Subchapter 4.14
Subchapter 4.15
Subchapter 4.16
Subchapter 4.17
Subchapter 4.18
Subchapter 4.19
Subchapter 4.20
Subchapter 4.21
Chapter 5
Subchapter 5.1
Subchapter 5.2
Subchapter 5.3
Subchapter 5.4
Subchapter 5.5
Subchapter 5.6
Subchapter 5.7
Subchapter 5.8
Subchapter 5.9
Subchapter 5.10
Subchapter 5.11
Chapter 6
Subchapter 6.1
Subchapter 6.2
Subchapter 6.3
Subchapter 6.4
Subchapter 6.5
Subchapter 6.6
Subchapter 6.7
Subchapter 6.8
Subchapter 6.9
Subchapter 6.10
Subchapter 6.11
Subchapter 6.12
Subchapter 6.13
Subchapter 6.14
Subchapter 6.15
Subchapter 6.16
Subchapter 6.17
Subchapter 6.18
Subchapter 6.19
Subchapter 6.20
Subchapter 6.21
Subchapter 6.22
Subchapter 6.23
Subchapter 6.24
Subchapter 6.25
Subchapter 6.26
Subchapter 6.27
Subchapter 6.28
Chapter 7
Subchapter 7.1
Διωρισμένων δὲ τούτων, λέγωμεν μετὰ ταῦτα ποίαν τινὰ δεῖ τὴν σύστασιν εἶναι τῶν πραγμάτων, ἐπειδὴ τοῦτο καὶ πρῶτον καὶ μέγιστον τῆς τραγῳδίας ἐστίν.
Subchapter 7.2
Κεῖται δ᾿ ἡμῖν τὴν τραγῳδίαν τελείας καὶ ὅλης πράξεως εἶναι μίμησιν, ἐχούσης τι μέγεθος· ἔστι γὰρ ὅλον καὶ μηδὲν ἔχον μέγεθος.
Subchapter 7.3
Ὅλον δ᾿ ἐστὶ τὸ ἔχον ἀρχὴν καὶ μέσον καὶ τελευτήν.
Subchapter 7.4
Ἀρχὴ δ᾿ ἐστὶν ὃ αὐτὸ μὲν μὴ ἐξ ἀνάγκης μετ᾿ ἄλλο ἐστί, μετ᾿ ἐκεῖνο δ᾿ ἕτερον πέφυκεν εἶναι ἢ γίνεσθαι·
Subchapter 7.5
τελευτὴ δὲ τοὐναντίον ὃ αὐτὸ μετ᾿ ἄλλο πέφυκεν εἶναι, ἢ ἐξ ἀνάγκης ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, μετὰ δὲ τοῦτο ἄλλο οὐδέν·
Subchapter 7.6
μέσον δὲ ὃ καὶ αὐτὸ μετ᾿ ἄλλο καὶ μετ᾿ ἐκεῖνο ἕτερον.
Subchapter 7.7
Δεῖ ἄρα τοὺς συνεστῶτας εὖ μύθους μήθ᾿ ὁπόθεν ἔτυχεν ἄρχεσθαι μήθ᾿ ὅπου ἔτυχε τελευτᾶν, ἀλλὰ κεχρῆσθαι ταῖς εἰρημέναις ἰδέαις.
Subchapter 7.8
Ἔτι δ᾿ ἐπεὶ τὸ καλὸν καὶ ζῷον καὶ ἅπαν πρᾶγμα ὃ συνέστηκεν ἔκ τινων, οὐ μόνον ταῦτα τεταγμένα δεῖ ἔχειν, ἀλλὰ καὶ μέγεθος ὑπάρχειν μὴ τὸ τυχόν· τὸ γὰρ καλὸν ἐν μεγέθει καὶ τάξει ἐστί,
Subchapter 7.9
διὸ οὔτε πάμμικρον ἄν τι γένοιτο καλὸν ζῷον (συγχεῖται γὰρ ἡ θεωρία ἐγγὺς τοῦ ἀναισθήτου χρόνου γινομένη) οὔτε παμμέγεθες· οὐ γὰρ ἅμα ἡ θεωρία γίνεται, ἀλλ᾿ οἴχεται τοῖς θεωροῦσι τὸ ἓν καὶ τὸ ὅλον ἐκ τῆς θεωρίας, οἷον εἰ μυρίων σταδίων εἴη ζῷον.
Subchapter 7.10
Ὥστε δεῖ καθάπερ ἐπὶ τῶν σωμάτων καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων ἔχειν μὲν μέγεθος, τοῦτο δὲ εὐσύνοπτον εἶναι, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μύθων ἔχειν μὲν μῆκος, τοῦτο δ᾿ εὐμνημόνευτον εἶναι.
Subchapter 7.11
Τοῦ δὲ μήκους ὅρος πρὸς μὲν τοὺς ἀγῶνας καὶ τὴν αἴσθησιν οὐ τῆς τέχνης ἐστίν· εἰ γὰρ ἔδει ἑκατὸν τραγῳδίας ἀγωνίζεσθαι, πρὸς κλεψύδραν ἂν ἠγωνίζοντο, ὥσπερ ποτὲ καὶ ἄλλοτε φασίν.