Constitution of the Athenians
Aristotle (384–322 BC)
Aristotle's Constitution of the Athenians in the Greek text edited by Frederic G. Kenyon.
Section 1
Subsection 1.1
Section 2
Subsection 2.1
Subsection 2.2
Subsection 2.3
Section 3
Subsection 3.1
Subsection 3.2
Subsection 3.3
Subsection 3.4
Subsection 3.5
Subsection 3.6
Section 4
Subsection 4.1
Subsection 4.2
Subsection 4.3
Subsection 4.4
Subsection 4.5
Section 5
Subsection 5.1
Subsection 5.2
Subsection 5.3
Section 6
Subsection 6.1
Subsection 6.2
Subsection 6.3
Subsection 6.4
Section 7
Subsection 7.1
Subsection 7.2
Subsection 7.3
Subsection 7.4
Section 8
Subsection 8.1
Subsection 8.2
Subsection 8.3
Subsection 8.4
Subsection 8.5
Section 9
Subsection 9.1
Subsection 9.2
Section 10
Subsection 10.1
Subsection 10.2
Section 11
Subsection 11.1
Subsection 11.2
Section 12
Subsection 12.1
Subsection 12.2
Subsection 12.3
Subsection 12.4
Subsection 12.5
Section 13
Subsection 13.1
Subsection 13.2
Subsection 13.3
Subsection 13.4
Subsection 13.5
Section 14
Subsection 14.1
Subsection 14.2
Subsection 14.3
Subsection 14.4
Section 15
Subsection 15.1
Subsection 15.2
Subsection 15.3
Subsection 15.4
Section 16
Subsection 16.1
Subsection 16.2
Subsection 16.3
Subsection 16.4
Subsection 16.5
Subsection 16.6
Subsection 16.7
Subsection 16.8
Subsection 16.9
Subsection 16.10
Section 17
Subsection 17.1
Subsection 17.2
Subsection 17.3
Subsection 17.4
Section 18
Subsection 18.1
Subsection 18.2
Subsection 18.3
Subsection 18.4
Subsection 18.5
Subsection 18.6
Section 19
Subsection 19.1
Subsection 19.2
Subsection 19.3
Subsection 19.4
Subsection 19.5
Subsection 19.6
Section 20
Subsection 20.1
Subsection 20.2
Subsection 20.3
Subsection 20.4
Subsection 20.5
Section 21
Subsection 21.1
Subsection 21.2
Subsection 21.3
Subsection 21.4
Subsection 21.5
Subsection 21.6
Section 22
Subsection 22.1
Subsection 22.2
Subsection 22.3
ἔτει δὲ μετὰ ταῦτα δωδεκάτῳ νικήσαντες τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην, ἐπὶ Φαινίππου ἄρχοντος, διαλιπόντες ἔτη δύο μετὰ τὴν νίκην, θαρροῦντος ἤδη τοῦ δήμου, τότε πρῶτον ἐχρήσαντο τῷ νόμῳ τῷ περὶ τὸν ὀστρακισμόν, ὃς ἐτέθη διὰ τὴν ὑποψίαν τῶν ἐν ταῖς δυνάμεσιν, ὅτι Πεισίστρατος δημαγωγὸς καὶ στρατηγὸς ὢν τύραννος κατέστη.