The Celestial Hierarchy

Dionysius the Areopagite

The Celestial Hierarchy

Dionysius the Areopagite

The Celestial Hierarchy (De caelesti hierarchia) is the principal angelological treatise of the Christian Neoplatonist writing under the name Dionysius the Areopagite, probably in the late fifth or early sixth century. It interprets biblical images of heavenly beings as a graded economy of purification, illumination, and perfection, famously arranging nine angelic orders in three triads. Through its Greek and Latin transmission, its vocabulary of hierarchy and participation became enormously influential in Byzantine and medieval Latin theology, including the angelology of Aquinas and later commentators. Schola presents the work in Latin and English.


CAPITULUM PRIMUM. Quomodo omnis divina illuminatio secundum bonitatem varie in praevisa proveniens manet simpla, et non hoc solum sed et unificat illuminata.

CAPITULUM II. Quam pulchre divina et caelestia etiam per dissimilia symbola manifestantur.

CAPITULUM III. Quid sit Ierarchia, et quae per Ierarchiam utilitas.

CAPITULUM IV. Quid significet angelorum cognominatio.

CAPITULUM V. Quare omnes caelestes essentiae communiter angeli dicuntur.

CAPITULUM VI. Quae prima caelestium essentiarum dispositio, quae media, quae ultima.

CAPITULUM VII. De Seraphim et Cherubim et Thronis et de prima eorum Ierarchia.

CAPITULUM VIII. De Dominationibus et Virtutibus et Potestatibus, et de media earum Ierarchia.

CAPITULUM IX. De Principibus et Archangelis et Angelis et de ultimo eorum Ierarchia.

CAPITULUM X. Repetitio et congregatio angelicae ordinationis

CAPITULUM XI. Quare omnes caelestes essentiae communiter Virtutes caelestes vocentur

CAPITULUM XII. Quare secundum homines Ierarchae angeli vocentur.

CAPITULUM XIII. Quare a Seraphim dicatur purgatus fuisse propheta Isaias.

CAPITULUM XIV. Quid significet traditus angelicus numerus.

Καὶ τοῦτο δὲ ἄξιον ὡς οἶμαι νοερᾶς ἐπιστασίας, ὅτι τῶν λογίων ἡ περὶ τῶν ἀγγέλων παράδοσις «Χιλίας χιλιάδας» εἶναί φησι «καὶ μυριάδας μυρίας», τοὺς παρ' ἡμῖν ἀκροτάτους τῶν ἀριθμῶν εἰς ἑαυτοὺς ἐπανακυκλοῦσα καὶ πολλαπλασιάζουσα καὶ διὰ τούτων ἐναργῶς ἐμφαίνουσα τὰς ἡμῖν ἀναριθμήτους τῶν οὐρανίων οὐσιῶν διατάξεις.

Πολλαὶ γάρ εἰσιν αἱ μακάριαι στρατιαὶ τῶν ὑπερκοσμίων νοῶν τὴν ἀσθενῆ καὶ συνεσταλμένην ὑπερβεβηκυῖαι τῶν καθ' ἡμᾶς ὑλαίων ἀριθμῶν συμμετρίαν καὶ πρὸς μόνης γνωστικῶς ὁριζόμεναι τῆς κατ' αὐτὰς ὑπερκοσμίου καὶ οὐρανίας νοήσεως καὶ ἐπιστήμης τῆς πανολβίως αὐταῖς δωρουμένης ὑπὸ τῆς θεαρχικῆς ἀπειρογνώστου σοφοποιίας

τῆς πάντων ὁμοῦ τῶν ὄντων ὑπερουσίως οὔσης ἀρχῆς καὶ αἰτίας οὐσιοποιοῦ καὶ συνεκτικῆς δυνάμεως καὶ περιεκτικῆς ἀποπερατώσεως.

CAPITULUM XV. Quae sint formativae angelicarum virtutum imagines.

↑ Top of work