Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae

Charles René Billuart

Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae

Charles René Billuart (1685–1757)

First published 1754

Charles René Billuart, O.P.'s Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae (Liège, 1754) is his six-volume abridgment of the larger Summa S. Thomae hodiernis academiarum moribus accommodata (1746–1751). It condenses Aquinas's order and teaching into a reference manual while retaining the Dominican's characteristic distinctions, scholastic proofs, and historical material. The compendium belongs to the eighteenth-century consolidation of post-Tridentine Thomist education and helped carry Billuart's influential reading of Aquinas into later schools. Schola presents the Latin text with an English translation from its public-domain source.


Proemium I: De natura et dotibus theologiae

Tractatus I: De Deo et Ejus Attributis

Dissertatio I: De Dei existentia

Articulus I: Utrum Deum esse sit per se notum

Articulus II: Utrum sit Deus, et quibus rationibus demonstretur?

Articulus III: De Atheismo

Articulus IV: Utrum possit dari ignorantia invincibilis de existentia Dei?

Articulus V: An existant athei theoretici?

Dissertatio II: De natura seu quidditate Dei et Ejus attributis in communi

Articulus I: Quodnam sit constitutivum divinae naturae?

Articulus II: De attributis divinis in communi

Dissertatio III: De attributis in particulari quae pertinent ad divinum esse

Articulus I: De simplicitate Dei

Articulus II: De perfectione Dei

Articulus III: De bonitate Dei

Tractatus I: De infinitate Dei

Tractatus II: De immensitate Dei

Articulus IV: De immutabilitate Dei

Articulus V: De aeternitate Dei

Articulus VI: An Deus sit unus?

Dissertatio IV: De visione Dei a nobis

Articulus I: Utrum Deus, ut est in se, possit videri oculo corporeo?

Articulus II: Utrum intellectus creatus supernaturaliter adiutus possit videre Deum ut in se est?

Articulus III: Utrum aliquis in hac vita viderit, possitve videre Deum ut est in se?

Articulus IV: Utrum essentia divina videatur aut videri possit per aliquam similitudinem seu speciem?

Dissertatio V: De scientia Dei

Articulus I: Utrum in Deo sit scientia proprie dicta, eaque sit attributum?

Articulus II: De obiecto et divisione scientiae Dei

Articulus III: An et quae scientia in Deo sit causa rerum?

Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat alia a se?

Dissertatio VI: De praescientia futurorum

Articulus I: Quid et quotuplex sit futurum?

Articulus II: Utrum Deus certo et infallibiliter cognoscat omnia futura absoluta, contingentia et libera?

Articulus III: Quomodo futura sint praesentia in aeternitate?

Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat futura absoluta, contingentia et libera?

Articulus V: De scientia futurorum conditionatorum

Articulus VI: De scientia media

Dissertatio VII: De voluntate Dei

Articulus I: De voluntate Dei secundum se, et eius obiecto

Articulus II: De libertate Dei

Articulus III: Quotuplex sit voluntas in Deo, et an semper impleatur?

Articulus IV: De voluntate Dei circa salutem omnium

Articulus V: Utrum Christus sit mortuus pro omnibus omnino hominibus?

Articulus VI: Utrum Deus omnibus provideat auxilia sufficientia ad salutem?

Dissertatio VIII: De praedefinitionibus seu decretis divinis circa actus nostros liberos

Articulus I: Unde repetenda sit infallibilis efficacia divinorum decretorum circa actus nostros liberos?

Articulus II: Solvuntur obiectiones

Dissertatio IX: De providentia, praedestinatione et reprobatione

Articulus I: De providentia

Articulus II: De praedestinatione

Articulus III: Utrum praedestinatio sit ex praevisis meritis, an mere gratuita

Articulus IV: Solvuntur obiectiones contra utramque conclusionem

Articulus V: De reprobatione

Articulus VI: De motivo reprobationis

Tractatus II: Tractatus de SS. Trinitatis Mysterio

Dissertatio I: De Veritate Mysterii SS. Trinitatis

Articulus I

Caput I: § I: Asseritur veritatis mysterii SS. Trinitatis

Caput II: § II Objectiones a ratione contra integrum mysterium

Articulus II: Utrum sanctissimae Trinitatis mysterium possit lumine naturali cognosci?

Dissertatio II: De processionibus divinarum personarum

Articulus I: Utrum in divinis sint processiones?

Articulus II: Unde processio Verbi habeat quod sit generatio, et non processio Spiritus Sancti?

Dissertatio III: De relationibus divinis

Articulus I: An sint et quot sint in Deo relationes reales?

Articulus II: Utrum relationes divinae habeant existentias relativas realiter inter se et virtualiter ab existentia essentiae distinctas?

Articulus III: Utrum relationes divinae, praeter perfectionem absolutam essentiae, afferant aliam relativam?

Dissertatio IV: De Personis Divinis

Articulus I: Utrum personae divinae constituantur relationibus?

Articulus II: Utrum in Deo secundum se considerato et personis praeintellecto sit aliqua subsistentia absoluta, et praeter illam sint insuper tres subsistentiae relativae

Articulus III: Utrum Spiritus sanctus procedat a Filio?

Articulus IV: De missione divinarum personarum

Tractatus III: Tractatus de Deo Creatore

Dissertatio I: De processione creaturarum a Deo

Articulus I: Utrum omne ens sit effective a Deo?

Articulus II: Utrum Deus sit causa exemplaris et finalis omnium rerum?

Articulus III: De modo emanationis rerum a Deo, qui dicitur creatio

Articulus IV: Utrum solius Dei sit creare

I say 1°: It is a dogma of faith that God alone has in fact created the universe.

It is established, first, from various passages of Sacred Scripture. Genesis, I, 1, relates that God created all things; whence there is no other creator besides him. Ecclesiasticus, I, 8: One is the most high Creator, almighty. Isaiah, XLIV, 24: I am the Lord, making all things, stretching forth the heavens alone, establishing the earth, and none is with me. Hebrews, III, 4: He that created all things is God.

To the same sense write the Holy Fathers: Athanasius, book III against the Arians; Cyril of Alexandria, book VI of the Treasury, c. 2; St. Augustine, book III On the Trinity, c. 8, n. 11; Damascene, book II On the Orthodox Faith, c. 3. Thus it has been defined in the Apostles' Creed, in the Lateran council under Innocent III, in the Vatican council, concerning which in the preceding article.

I say secondly: To create belongs to God alone in such a way that no creature can be the principal cause of creating.

It is proved. First. More universal effects ought to be reduced to more universal causes. But the effect of creation is the most universal, and God alone is the most universal cause. Therefore. — The minor as to the second part is evident. It is proved. the first part. The effect of creation is not a particular being, or this or that being from something pre-existing, but is being simply and absolutely, or being according to its whole self, or according to all things that pertain to its ratio and substantial being. Therefore.

2° For creating there is principally required an infinite power. But the power of no creature, but of God alone, is or can be infinite. Therefore. — The minor is evident. — Proof of the major. The greater the remoteness of the potency and the lesser the dispositions to that form, so much the greater power is required in the agent for producing the form from potency. Therefore, where there is no potency and no dispositions, as in creation, an infinite power is required.

I say thirdly: It is more probable that a creature cannot be assumed as a cause, even as an instrumental physical cause, of creation.

Prob. It belongs to the notion of a physical instrumental cause that, through an action proper to itself, unless it be the very action itself, it operate dispositively toward the effect of the principal cause, though not indeed always and necessarily on the part of the thing effected, as though it ought always and necessarily to produce some disposition in the subject in which the effect of the principal cause is received. This indeed occurs in the instruments of creatures, which employ instruments from indigence, but not in the instruments of God. For, as the Angelic Doctor teaches, He can assume an immanent act, such as the willing or understanding of the agent, as an instrumental cause of a miracle, for example; but on the side of the mode of operating, namely by modifying through its proper action the action of the principal cause, so that it may operate in the mode of an inferior cause, and thus together with that elevated action and from it attain its effect. For if the instrument of itself effected nothing, but remained idle, it would not be in the genus of cause, nor

therefore an instrument, but a pure medium conveying the influx of the principal agent. — I assume the minor. But no action of a creature can concur, even instrumentally, in creation. Therefore. — I prove the minor assumed. The action of a creature, since it is an accident, depends on a subject in being and in operating. Therefore, if God were to act in the mode of that action and through it attain His effect, He would operate dependently on a presupposed subject, which is repugnant to creation, which is from nothing.

You ask whether to create is proper to some divine person.

I respond that it is not proper to any one person, but common to the whole Trinity:

1° — Because every agent acts something like itself; thus fire generates fire. But to create is to produce the being of things. Therefore creating belongs to God according to his esse, which is his essence, which is common to the three persons.

2° — According to the common theological axiom, the works of the divinity ad extra are undivided and common to the three persons.

3° — The creating power, the wisdom or intellect through which it is created, the affection or will from which it is created, are common to the three persons. Therefore.

Nevertheless, because power is fittingly attributed to the Father, wisdom to the Son, love to the Holy Spirit, therefore in an accommodative sense the three persons are said to create in diverse ways: the Father is called the creator, the Son he through whom it is created, the Holy Spirit he from whom it is created.

Articulus V: Utrum plures mundi sint possibiles, et mundus existens sit perfectus?

Articulus VI: Utrum creaturae indigeant ut a Deo conserventur?

Dissertatio II: De angelis

Articulus I: De existentia et quidditate angelorum

Articulus II: De loco et motu locali angelorum

Articulus III: De pertinentibus ad intellectum et voluntatem angelorum

Articulus IV: De gratia et gloria angelorum

Articulus V: De culpa angelorum

Articulus VI: De poena daemonum

Articulus VII: De locutione et illuminatione angelorum

Articulus VIII: De custodia bonorum angelorum et impugnatione malorum

Dissertatio III: De opere sex dierum

Articulus I: Utrum sex dies creationis sint reales?

Articulus II: Utrum cosmogonia Mosaica everti possit?

Dissertatio IV: De homine

Articulus I: Utrum primi parentes nostri immediate a Deo conditi fuerint?

Articulus II: An et qua ratione homo sit factus ad imaginem Dei?

Articulus III: Quomodo anima humana corpori uniatur?

Articulus IV: Utrum anima rationalis creetur, vel traducatur a parentibus?

Articulus V: Utrum anima rationalis creetur cum corpus humanum primo constituitur, id est in ipsa conceptione?

Articulus VI: Utrum primus homo creatus fuerit in statu gratiae sanctificantis?

Articulus VII: Quarum rerum cognitionem habuerit homo?

Articulus VIII: Utrum Adam innocens inordinatis concupiscentiae motibus fuerit obnoxius?

Articulus IX: Utrum corpus Adae vere fuerit de limo terrae?

Articulus X: Utrum homo in statu innocentiae fuerit immortalis?

Articulus XI: Utrum in statu innocentiae fuisset generatio ad multiplicationem hominum?

Articulus XII: Utrum in statu innocentiae homines nati fuissent iusti?

Articulus XIII: Utrum in statu innocentiae homines nati fuissent perfecti in scientia?

Articulus XIV: Quodnam fuerit primum peccatum protoparentum nostrorum?

Articulus XV: Quaenam fuerit gravitas peccati primorum parentum?

Articulus XVI: Quae fuerint poenae peccati primorum parentum?

Articulus XVII: Utrum primi parentes poenitentiam egerint et salutem consecuti fuerint?

Tractatus IV: De ultimo fine

Dissertatio I: De ultimo fine in communi

Articulus I: Quid et quotuplex sit finis?

Articulus II: Utrum homo in omnibus suis actionibus agat propter finem, idque sit proprium creaturae rationali?

Articulus III: Utrum idem homo possit appetere simul duos fines ultimos totales et adaequatos?

Articulus IV: Utrum omnia quae homo vult deliberate velit propter ultimum finem?

Articulus V: An et quomodo homo deliberate agens teneatur omnia et singula sua opera referre in Deum?

Dissertatio II: De beatitudine

Articulus I: In quo consistat beatitudo obiectiva hominis?

Articulus II: In quo consistat essentialiter formalis beatitudo hominis?

Articulus III: Utrum animae iustorum corporibus solutae et plene purgatae statim consequantur suam beatitudinem?

Articulus IV: De proprietatibus beatitudinis

Articulus V: De dotibus beatorum

Articulus VI: De aureolis beatorum

↑ Top of work