Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae
Charles René Billuart (1685–1757)
First published 1754
Charles René Billuart, O.P.'s Summa summae S. Thomae sive compendium theologiae (Liège, 1754) is his six-volume abridgment of the larger Summa S. Thomae hodiernis academiarum moribus accommodata (1746–1751). It condenses Aquinas's order and teaching into a reference manual while retaining the Dominican's characteristic distinctions, scholastic proofs, and historical material. The compendium belongs to the eighteenth-century consolidation of post-Tridentine Thomist education and helped carry Billuart's influential reading of Aquinas into later schools. Schola presents the Latin text with an English translation from its public-domain source.
Proemium I: De natura et dotibus theologiae
Tractatus I: De Deo et Ejus Attributis
Dissertatio I: De Dei existentia
Articulus I: Utrum Deum esse sit per se notum
Articulus II: Utrum sit Deus, et quibus rationibus demonstretur?
Articulus III: De Atheismo
Articulus IV: Utrum possit dari ignorantia invincibilis de existentia Dei?
Articulus V: An existant athei theoretici?
Dissertatio II: De natura seu quidditate Dei et Ejus attributis in communi
Articulus I: Quodnam sit constitutivum divinae naturae?
Articulus II: De attributis divinis in communi
Dissertatio III: De attributis in particulari quae pertinent ad divinum esse
Articulus I: De simplicitate Dei
Articulus II: De perfectione Dei
Articulus III: De bonitate Dei
Tractatus I: De infinitate Dei
Tractatus II: De immensitate Dei
Articulus IV: De immutabilitate Dei
Articulus V: De aeternitate Dei
Articulus VI: An Deus sit unus?
Dissertatio IV: De visione Dei a nobis
Articulus I: Utrum Deus, ut est in se, possit videri oculo corporeo?
Articulus II: Utrum intellectus creatus supernaturaliter adiutus possit videre Deum ut in se est?
Articulus III: Utrum aliquis in hac vita viderit, possitve videre Deum ut est in se?
Articulus IV: Utrum essentia divina videatur aut videri possit per aliquam similitudinem seu speciem?
Dissertatio V: De scientia Dei
Articulus I: Utrum in Deo sit scientia proprie dicta, eaque sit attributum?
Articulus II: De obiecto et divisione scientiae Dei
Articulus III: An et quae scientia in Deo sit causa rerum?
Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat alia a se?
Dissertatio VI: De praescientia futurorum
Articulus I: Quid et quotuplex sit futurum?
Articulus II: Utrum Deus certo et infallibiliter cognoscat omnia futura absoluta, contingentia et libera?
Articulus III: Quomodo futura sint praesentia in aeternitate?
Articulus IV: In quo medio Deus cognoscat futura absoluta, contingentia et libera?
Articulus V: De scientia futurorum conditionatorum
Articulus VI: De scientia media
Dissertatio VII: De voluntate Dei
Articulus I: De voluntate Dei secundum se, et eius obiecto
Articulus II: De libertate Dei
Articulus III: Quotuplex sit voluntas in Deo, et an semper impleatur?
Articulus IV: De voluntate Dei circa salutem omnium
Articulus V: Utrum Christus sit mortuus pro omnibus omnino hominibus?
Articulus VI: Utrum Deus omnibus provideat auxilia sufficientia ad salutem?
Dissertatio VIII: De praedefinitionibus seu decretis divinis circa actus nostros liberos
Articulus I: Unde repetenda sit infallibilis efficacia divinorum decretorum circa actus nostros liberos?
Articulus II: Solvuntur obiectiones
Dissertatio IX: De providentia, praedestinatione et reprobatione
Articulus I: De providentia
Articulus II: De praedestinatione
Articulus III: Utrum praedestinatio sit ex praevisis meritis, an mere gratuita
Articulus IV: Solvuntur obiectiones contra utramque conclusionem
Articulus V: De reprobatione
Articulus VI: De motivo reprobationis
Tractatus II: Tractatus de SS. Trinitatis Mysterio
Dissertatio I: De Veritate Mysterii SS. Trinitatis
Articulus I
Caput I: § I: Asseritur veritatis mysterii SS. Trinitatis
Caput II: § II Objectiones a ratione contra integrum mysterium
Articulus II: Utrum sanctissimae Trinitatis mysterium possit lumine naturali cognosci?
Dissertatio II: De processionibus divinarum personarum
Articulus I: Utrum in divinis sint processiones?
Procession, as such, is nothing other than the origin of one from another; hence a divine procession is the origin of one person from another, or from two. But since every procession follows upon some action,1 just as according to an action that tends toward external matter there is a procession ad extra, so according to an action that remains within the agent itself there is considered a certain procession ad intra. It is concerning this latter that the present question is asked: whether it exists in God.
I answer: There are processions ad intra in God.2
This is evident from all the arguments by which we previously proved the divinity of the Son and of the Holy Spirit, a divinity which they possess only insofar as it has been communicated to them by way of procession.
Moreover, it is of faith that there are in God several persons really distinct within one and the same numerical nature. Therefore there are processions in God. The consequence is proved as follows. If there were no processions in God, there would be no relative opposition of origin. With the relative opposition of origin removed, several persons could not be distinguished except by a diversity of nature. Therefore. Hence Christ, speaking of Himself, says in John vi, 42: I proceeded from God; and in the same Gospel, xv, 26, concerning the Holy Spirit: Who proceeds from the Father; and thus the Church sings in the Nicene Creed concerning the Son: Begotten of the Father, God from God; and concerning the Holy Spirit: Who proceeds from the Father and the Son.