De visione Dei

Nicholas of Cusa

De visione Dei

Nicholas of Cusa (1401–1464)

De visione Dei sive de icona

De visione Dei, or De icona (On the Vision of God, 1453), addressed to the Benedictines of Tegernsee: seeing God through the icon that gazes on all. Latin transcribed from the 1514 Paris Opera; English translation new.


Epistola ad abbatem et fratres Tegernseos

Praefatio

Capitulum I: Perfectio apparentiae verificari de deo perfectissimo

Capitulum II: Visus absolutus complectitur omnes modos

Capitulum III: Quae de deo dicuntur realiter non differunt

Lo que se dice de Dios: realmente no difiere. En consecuencia, atiende a que todo cuanto se dice de Dios no puede diferir realmente a causa de la suma simplicidad de Dios, aunque nosotros, según unas y otras razones, atribuyamos a Dios unos y otros vocablos. Mas Dios, como es la razón absoluta, complica en sí todas las razones de todas las razones formales. De donde, aunque atribuyamos a Dios vista, oído, gusto, olfato, tacto, sentido, razón e intelecto, y cosas tales, según unas y otras razones de las significaciones de cada vocablo, sin embargo en Él mismo ver no es otra cosa que oír, y gustar, y oler, y tocar, y sentir, y entender. Y así toda la teología, puesta en círculo, dice: porque afirma un atributo de otro. Y el haber de Dios es su ser, y moverse es estar quieto, y correr es descansar, y así de los restantes atributos. Así, aunque nosotros le atribuyamos moverse por una razón y estar quieto por otra, sin embargo, porque Él mismo es la razón absoluta en la cual toda alteridad es unidad y toda diversidad identidad, entonces la diversidad de razones que no es la identidad misma, según como nosotros concebimos la diversidad, no puede estar en Dios.

Capitulum IV: Visio dei: prouidentia, gratia, et vita dicit aeterna

Capitulum V: O magna multitudo dulcedinis tuae

Capitulum VI: De visione faciali

Capitulum VII: Quis fructus facialis visionis

Capitulum VIII: Quomodo visio dei est amare

Capitulum IX: Quomodo est uniuersalis pariter et particularis

Capitulum X: Quomodo videtur deus ultra coincidentiam contradictoriorum

Capitulum XI: Quomodo videtur in deo successio sine successione

Capitulum XII: Ubi inuisibilis videtur, increatus creatur

Capitulum XIII: Deus videtur absoluta infinitas

Capitulum XIV: Quomodo deus omnia complicat sine alteritate

Capitulum XV: Quomodo actualis infinitas est unitas

Capitulum XVI: Nisi deus esset infinitus non esset finis desiderii

Capitulum XVII: Deus non nisi unitrinus videri perfecte potest

Capitulum XVIII: Nisi deus trinus esset non esset felicitas

Capitulum XIX: Quomodo IESUS est unio dei et hominis

Capitulum XX: Quomodo intelligitur IESUS copulatio

Capitulum XXI: Sine IESU non sit possibilis felicitas

Capitulum XXII: Quomodo IESUS videat et operatus sit

Capitulum XXIII: Quomodo IESUS mortuus fuit, unione cum vita manente

Capitulum XXIV: Quomodo IESUS sit verbum vitae

Capitulum XXV: Quomodo IESUS sit consummatio

↑ Top of work