Scholastica commentaria in Primam Partem Summae Theologicae
Domingo Báñez (1528–1604)
First published 1584
Dominicus Báñez, O.P.'s Scholastica commentaria in primam partem Summae Theologiae is a Salamanca-school commentary on the opening part of Aquinas's Summa. The first printing appeared at Salamanca in 1584, after Báñez's teaching at the Dominican studium and University of Salamanca; later editions and editorial continuations helped make the work a major witness to late sixteenth-century Thomism. Its close exegesis of Aquinas intersects the debates over divine grace, human freedom, predestination, and physical premotion that defined the de auxiliis controversy. Schola presents the Latin text from a 1934 Urbano edition; the catalogue's 1584 year identifies the original work, not the modern reprint.
✦ This work is being completed — add a section.
Prologus auctoris ad lectorem
In D. Thomae prooemium meditatio
Quaestio I: De sacra doctrina, qualis sit et ad quae se extendat
Articulus I: Utrum sit necessarium praeter Physicas disciplinas aliam doctrinam haberi
Commentarium
Dubium 1
Dubium 2
Articulus II: Utrum sacra doctrina sit scientia
Commentarium
THE principal doubt is concerning the first conclusion: whether sacred doctrine is truly and properly a science.
First conclusion (Latin text without a Spanish translation)
Dubium 1 (continuatio)
Dubium 2
Dubium 3
Articulus III: Utrum sacra doctrina sit una scientia
Commentarium
Dubium 1 (pars prior)
Dubium 1 (continuatio)
Articulus IV: Utrum sacra doctrina sit scientia practica
Commentarium
Dubium 1: Objectiones
Dubium 1: Commentarium
Dubium 1: Responsiones
Articulus V: Utrum sacra doctrina sit dignior aliis scientiis
Commentarium
Dubium 1 (textus Latinus sine versione Hispanica)
Dubium 1
Articulus VI: Utrum haec doctrina sit sapientia
Commentarium
Dubium I
Articulus VII: Utrum Deus sit subiectum huius scientiae
Commentarium
Dubium I
Textus Augustini ante articulum 8
Articulus VIII: Utrum sacra doctrina sit argumentativa
Commentarium
Dubium 1
Dubium 2
Dubium 3
Dubium 4
Dubium 5
Dubium 6
Articulus IX: Utrum Sacra Scriptura debeat uti metaphoris
Commentarium
Commentarium; Dubium I
Articulus X: Utrum Sacra Scriptura sub una littera habeat plures sensus
Commentarium
Dubium 1
Dubium 2
Dubium 3
Dubium 4
Dubium 5
Dubium 6
Dubium 7
Dubium 8
Dubium 9
Quaestio II: De Deo, an Deus sit
Articulus I: Utrum Deum esse sit per se notum
Articulus II: Utrum Deum esse sit demonstrabile
Articulus III: Utrum Deus sit
Quaestio III: De Dei simplicitate
Articulus I: Utrum Deus sit corpus
Articulus II: Utrum in Deo sit compositio formae et materiae
Articulus III: Utrum sit idem Deus quod sua essentia, vel natura
Articulus IV: Utrum in Deo sit idem essentia et esse
Articulus V: Utrum Deus sit in genere aliquo
Articulus VI: Utrum in Deo sint aliqua accidentia
Articulus VII: Utrum Deus sit omnino simplex
Articulus VIII: Utrum Deus in compositionem aliorum veniat
Quaestio IV: De Dei perfectione
Articulus I: Utrum Deus sit perfectus
Articulus II: Utrum in Deo sint perfectiones omnium rerum
Articulus III: Utrum aliqua creatura possit esse similis Deo
Quaestio V: De bono in communi
Articulus I: Utrum bonum differat secundum rem ab ente
Articulus II: Utrum bonum secundum rationem sit prius quam ens
Articulus III: Utrum omne ens sit bonum
Articulus IV: Utrum bonum habeat rationem causae finalis
Articulus V: Utrum ratio boni consistat in modo, specie et ordine
Articulus VI: Utrum convenienter dividatur bonum per honestum, utile et delectabile
Quaestio VI: De bonitate Dei
Articulus I: Utrum esse bonum Deo conveniat
Articulus II: Utrum Deus sit summum bonum
Articulus III: Utrum esse bonum per essentiam sit proprium Dei
Articulus IV: Utrum omnia sit bona bonitate divina
Quaestio VII: De Infinitate Dei
Articulus I: Utrum Deus sit infinitus
Articulus II: Utrum aliquid aliud quam Deus possit esse infinitum per essentiam
Articulus III: Utrum possit esse aliquid infinitum actu secundum magnitudinem
Articulus IV: Utrum possit esse infinitum in rebus secundum multitudinem
Quaestio VIII: De existentia Dei in rebus
Articulus I: Utrum Deus sit in omnibus rebus
Articulus II: Utrum Deus sit ubique
Articulus III: Utrum Deus sit ubique per essentiam, praesentiam et potentiam
Articulus IV: Utrum esse ubique sit proprium Dei
Quaestio IX: De Dei immutabilitate
Articulus I: Utrum Deus sit omnino immutabilis
Articulus II: Utrum esse inmutabile sit Dei proprium
Quaestio X: De Dei Aeternitate
Articulus I: Utrum convenienter definiatur aeternitas, quod est interminabilis vitae tota simul et perfecta possessio
Articulus II: Utrum Deus sit aeternus
Articulus III: Utrum esse aeternum sit proprium Dei
Articulus IV: Utrum aeternitas differat a tempore
Articulus V: De differentia aevi et temporis
Articulus VI: Utrum sit unum aevum tantum
Quaestio XI: De unitate Dei
Articulus I: Utrum unum addat aliquid supra ens
Articulus II: Utrum unum et multa opponantur
Articulus III: Utrum Deus sit unus
Articulus IV: Utrum Deus sit maxime unus
Quaestio XII: Quomodo Deus cognoscatur a nobis
Articulus I: Utrum aliquis intellectus creatus possit Deum videre per essentiam
Articulus II: Utrum essentia Dei ab intellectu creato per aliquam similitudinem videatur
Articulus III: Utrum Essentia Dei videri possit oculis corporalibus
Articulus IV: Utrum aliquis intellectus per sua naturalia Divinam Essentiam videre possit
Articulus V: Utrum intellectus creatus ad videndum Dei Essentiam aliquo creato lumine indigeat
Articulus VI: Utrum videntium Dei Essentiam unus alio perfectius videat
Articulus VII: Utrum videntes Deum per Essentiam, ipsum comprehendant
Articulus VIII: Utrum videntes Deum per Essentiam, omnia in Deo videant
Articulus IX: Utrum ea quae videntur in Deo a videntibus Divinam Essentiam, videantur per aliquas similitudines creatas
Articulus X: Utrum videntes Deum per Essentiam, simul videant omnia quae in ipso vident
Articulus XI: Utrum aliquis in hac vita possit videre Deum per Essentiam
Articulus XII: Utrum per rationem naturalem Deum in hac vita cognoscere possimus
Articulus XIII: Utrum per gratiam habeatur altior cognitio Dei quam ea, quae habetur per rationem naturalem
Quaestio XIII: De nominibus Dei
Articulus I: Utrum aliquod nomen Deo conveniat
Articulus II: Utrum aliquod nomen dicatur de Deo substantialiter
Articulus III: Utrum aliquod nomen dicatur de Deo proprie
Articulus IV: Utrum nomina dicta de Deo sint nomina synonyma
Articulus V: Utrum nomina, quae de Deo dicuntur et creaturis, univoce dicantur de ipsis
Articulus VI: Utrum nomina per prius dicantur de creaturis quam de Deo
Articulus VII: Utrum nomina quae important relationem ad creaturas, dicantur de Deo ex tempore
Articulus VIII: Utrum hoc nomen Deus sit nomen naturae
Articulus IX: Utrum hoc nomen Deus sit incommunicabile
Articulus X: Utrum hoc nomen Deus dictum de Deo per participationem, secundum naturam, et secundum opinionem
Articulus XI: Utrum hoc nomen Qui est sit maxime Dei proprium
Articulus XII: Utrum propositiones affirmativae possint formari de Deo
Quaestio XIV: De scientia Dei
Articulus I: Utrum in Deo sit scientia
Articulus II: Utrum Deus intelligat se
Articulus III: Utrum Deus comprehendat seipsum
Articulus IV: Utrum ipsum intelligere Dei sit eius substantia
Articulus V: Utrum Deus cognoscat alia a se
Articulus VI: Utrum Deus cognoscat alia a se propria cognitione
Articulus VII: Utrum scientia Dei sit discursiva
Articulus VIII: Utrum scientia Dei sit causa rerum
Articulus IX: Utrum Deus habeat scientiam non entium
Articulus X: Utrum Deus cognoscat mala
Articulus XI: Utrum Deus cognoscat singularia
Articulus XII: Utrum Deus possit cognoscere infinita
Articulus XIII: Utrum scientia Dei sit futurorum contingentium
Articulus XIV: Utrum Deus cognoscat enuntiabilia
Articulus XV: Utrum scientia Dei sit variabilis
Articulus XVI: Utrum Deus habeat de rebus scientiam speculativam
Quaestio XV: De Ideis
Articulus I: Utrum ideae sint
Articulus II: Utrum sint plures ideae
Articulus III: Utrum omnium quae cognoscit Deus, sint ideae
Quaestio XVI: De Veritate
Articulus I: Utrum veritas sit tantum in intellectu
Articulus II: Utrum veritas sit in intellectu componente et dividente
Articulus III: Utrum verum et ens convertantur
Articulus IV: Utrum bonum secundum rationem sit prius quam verum
Articulus V: Utrum Deus sit veritas
Articulus VI: Utrum sit una sola veritas, secundum quam omnia sunt vera
Articulus VII: Utrum veritas creata sit aeterna
Articulus VIII: Utrum veritas sit immutabilis
Quaestio XVII: De Falsitate
Articulus I: Utrum falsitas sit in rebus
Articulus II: Utrum in sensu sit falsitas
Articulus III: Utrum falsitas sit in intellectu
Articulus IV: Utrum verum et falsum sint contraria
Quaestio XVIII: De vita Dei
Articulus I: Utrum omnium naturalium rerum sit vivere
Articulus II: Utrum vita sit quaedam operatio
Articulus III: Utrum Deo conveniat vita
Articulus IV: Utrum omnia sint vita in Deo
Quaestio XIX: De voluntate Dei
Articulus I: Utrum in Deo sit voluntas
Articulus II: Utrum Deus velit alia a se
Articulus III: Utrum quicquid Deus vult, ex necessitate velit
Articulus IV: Utrum voluntas Dei sit causa rerum
Articulus V: Utrum voluntatis divinae sit assignare aliquam causam
Articulus VI: Utrum voluntas Dei semper impleatur
Articulus VII: Utrum voluntas Dei sit mutabilis
Articulus VIII: Utrum voluntas Dei necessitatem rebus volitis imponat
Articulus IX: Utrum voluntas Dei sit malorum
Articulus X: Utrum Deus habeat liberum arbitrium
Articulus XI: Utrum sit distinguenda in Deo voluntas signi
Articulus XII: Utrum convenienter circa divinam voluntatem ponantur quinque signa
SUMMARY OF THE ARTICLE.
The Conclusion is: These five signs are fittingly numbered, namely, operation, and permission, precept and counsel, and prohibition. The ground of this distinction is manifest enough in the article, namely, because it is in so many ways that we are wont to declare what we will.
COMMENTARY.
CONCERNING those signs, certain things must necessarily be noted. The first is that it is not unfitting that several of those signs belong to the same thing, for different reasons. For sometimes the things which God commands He also counsels to be done, and also operates something which is wont to be a sign of will in us. Sometimes, too, the sin which He prohibits He permits, so that we can say that by the will of sign God does not will the sin to be done, insofar as He prohibited it, and again by the will of sign, which is permission, God wills the sin to be done, because He permits it, and so the Apostle said: Of whom he will, he has mercy, and whom he will, he hardens, to the Romans, 9; He has mercy by the will of good pleasure, but He hardens by the will of sign, which is permission. It is to be noted secondly that, for a divine operation to be universally called a will of sign, it is necessary that the operation itself not attain that thing of which the will of good pleasure is the will: for otherwise the operation itself would not be called metaphorically the divine will in that way in which we here speak, as prohibition or permission is called a will of sign; nay rather, then the operation itself would truly signify the will which is properly in God. It is true, however, that for another reason the operation itself could be called metaphorically the will of God, in the way effects are wont to be metaphorically named by the name of the cause. Let this be an example: let God work the justification of two infants through baptism; but the one immediately dies and is saved, the other lives on and is damned. Then by the will of sign which is called operation, God willed to save him who was damned; but the other operation, by which he was justified who obtained eternal salvation, is not called a will of sign, but is rather a certain effect of the will of good pleasure. It is to be noted thirdly that these five signs are not called metaphorically the wills of God in the sense that the divine will, with respect to those very signs to be exercised, would be metaphorically a will: indeed the will of God with respect to those signs is an absolute will and a will of good pleasure, which is always fulfilled. Which is clear inductively: for if God permits a sin to be done, He truly wills to permit it. And so St. Thomas said, art. 9, to the 3rd, God wills to permit sins, and this is good. For the permission of sins pertains to divine providence, as St. Thomas says, q. 22, art. 2, to the 2nd, and q. 43, art. 2, to the 3rd. But the signs themselves are called metaphorically the wills of God with respect to the matter about which they turn, and which they are wont to signify in us; and in this way precept is called a will of sign, although God does not simply will that all fulfill His precept. Likewise, the permission of sins is called metaphorically the will of God concerning sins. Whence God is said metaphorically in the Sacred Letters to will to harden, to will to blind, because He permits someone to be blinded and hardened. But because permission itself is wont to be in us a sign that we will indirectly or per accidens that which we permit, for that reason it is metaphorically transferred to God, and the permission itself is called the will of God, although He in no way, not even per accidens, wills the sin. It is to be noted, however, that locutions of this sort, devised by us to be explained from the Sacred Letters and the Holy Fathers, are not to be multiplied, because they sound badly. Finally, it is to be noted that the will of sign is not interchangeable with the antecedent will. For they differ in this, that the will of sign is called some effect of the divine will, which appears to be a sign that God wills something else, which He truly does not will; but the antecedent will imports a velleity which we posit in God at least eminently with respect to some object which, considered in itself and absolutely, is good. They also differ because the will of sign, which is the permission of sin, is not in God, neither eminently with respect to sin, nor can an antecedent will be said to be in God, as it is said with respect to the salvation of all men. But the will of good pleasure and the consequent will are related thus, that the consequent will is always of good pleasure, and not conversely. The reason is: because the consequent will states a relation to the antecedent will; but the will of good pleasure is with respect to some object which states no relation to the antecedent, for example, God willed to predestine Gabriel by the will of good pleasure, not by the consequent. So much for this question 19.