Rhythmus de amore Veneris

Alan of Lille (1120–1202)


ColumnsLatin·

Rhythmus I: De amore Veneris

Contra amorem Veneris.

Vix nodosum valeo nodum denodare

Et indemonstrabile monstrum demonstrare,

Unde volens Veneris vultum denodare

Quae naturas hominum vult denaturare.

Huius arte magica quivis protheatur

Iovialis deitas per hanc humanatur.

Mars in pace vincitur Bachus debachatur

Ipse Titan uritur Triton inflammatur.

Hoc praestando surripit auferendo praestat

Honestum depauperat pauperem honestat

Incestum castificat pudorem incestat;

Blandiendo verberat blandiens infestat.

Laeta moestis mellea felleis adiungit

Dum proponit dulcia sanguinem emungit

Allicit illiciens & inungens pungit

Illicit alliciens imo pungens ungit.

Verbera post ubera suis impartitur

Blandiendo vulnerat vulnerans blanditur

Verum dicit mentiens si vera mentitur

Verum compos omnium nullis compotitur.

Dulce malum amor est & dulcor amarus

Inimica caritas inimicus carus

Ignara prudentia sapiens ignarus

Praecaura largitas largiens avarus.

Ingrata temperies mulcebris tempestas

Et potens debilitas debilis potestas

Libertina servitus serviens libertas.

Pauper affluentia confluens paupertas.

Poena delectabilis tristis paradisus

Arridens tristities & contristans risus

Visionis coecitas coecitatis visus

Odium amabile & amor invisus.

Sitiens ebrietas sitis ebriata

Saties famelica fames satiata

Virtuosum vitium virtus vitiata

Inquietum gaudium requies ingrata.

Sub hac sola quaestio solet ventilari

Virum amor virginum ioco puellari

Matronalis debeat amor ancillari

An eundem deceat privilegiari

Ecce vultum induit dubitationis

Quaestio sophistica umbra quaestionis

Eius in vestibulo disputationis

Excubat solutio soror rationis.

Quis nisi mentis inops hostis rationi

Fletum confert gaudio risum passioni

Lutum gemmae conferens noctuam pavoni

Flori foenum comparat Thersitem Adoni.

Laborat in extasi mentis furiosae

Qui cicutam lilio saliuncam rosae

Comparat vel purpuram chlamidi pannosae

Gloriam deglorians rei gloriosae.

Sed boni malitia non deflorat florem

Nec veri depauperat falsitas honorem

Nec incestus nubila nubilant pudorem

Neque Venus coniugis virginis amorem.

Malum bono proximum vilius vilescit

Bonum in contrarii facie nitescit

In unius tenebris alterum lucescit

Unum in alterius luce tenebrescit

Ut praevia gratior dies est aestiva

Floreque decrepito rosa primitiva

Sic matronae Venus est quasi positiva

Cum Venus virgunculae sit superlativa.

Floret Venus virginis nondum deflorata

Cum sit nuce vilior Venus triturata

Sic libata gratior res est illibata

Fons signatus dulcior aqua publicata.

Dionea virgine nequit fermentari

Nec in fraudis fabulas vult adulterari

Huic pudor simplicitas gaudent gratiari

Sub hac amans quilibet vult meridiari.

Nil hoc infelicius felleus est rore

Melius vel melius nil est hoc dulcore

Gravius ingratius nil est hoc furore

Laetius vel dulcius nil est hoc amore.

Primos flores virginis prima rudimenta

Est ver primum tempore prima sub iuventa

Veneris praedulcia sunt delectamenta

Quae minus luxuriae sapiunt fermenta.

Si quis vero coniugis in amore perit

Flores carpit hyemis in arena serit

Virorem in arido mel in felle quaerit

Publicae se publicans viam tritam terit.

A natura principe lex est instituta

Ut sub certo tempore sub aetate tuta

Sub statuto canone lege sub statuta

Sua solvant Veneri virgines tributa.

Sed nec leges postulant nec ius protestatur

Nec natura recipit quamvis patiatur

Quod a nupta Veneri vectigal solvatur

Maritatis fibula quo diffibulatur.

Virgo tributaria redditur amori

Quo favoraliter favens amatori

Ut naturae solito morem gerat mori

Prec um contradicere nesciens dulcori.

Dat amor amarior stimulum uxori

Quae ut gulae pabulum det inferiori

Et ferventis clibani consulat furori

Foedera defoederat maritalis thori.

Amore pecuniae postquam inescatur

Ad moechiae facinus mulier armatur

Dum moechando teritur terendo moechatur

Ut a moechi loculo munus emungatur.

Ille postquam Veneris potu inebriatur

Cogitur ad vomitum venter bursae satur

Totus perit igitur totus deplumatur

Et qui dives fuerat iam philosophatur.

Miser est qui coniugis in incude cudit

Qui sub tali ludicro ludens se deludit

Cui si sophismata mulier alludit

Expleto principio flebile concludit.

Iam naturam Veneris nimis denaturat

De complexu coniugis cuius cura curat

Quam flagello mentulae rusticus triturat

Quae sub tantis ictibus inconcussa durat.

Nullus qui est sapiens talem ludum temptat

Tali gaudet gaudio timor quem fermentat

Metus horror gemitus ubi se praesentat

Ubi se securitas penitus absentat.

Ubi saepe somnio mortis soporatur

Moechus dum mechanice cum moecha moechatur

Ubi saepe mentulae bursa syncopatur

Ubi saepe geminus frater decollatur.

Dum in nupta Veneris situ incandescit

Discurrit in facinus in fervorem exit

Nil audere dubitat nihil pertimescit

Natum mater abdicat nata patrem nescit

Quid pudor quid pietas nupta non attendit.

Caminus luxuriae cum nuptam accendit

Iura Leges foedera turpiter offendit

Castitatis immemor castitatem vendit

Cum Venus ad Venerem coniugem invitat

Syncopare coniugi vitam non evitat

Ut moechiae maculam melius admittat

A mariti corpore truncum demaritat.

In prolis perniciem Progne neronisans

Phasiphe luxuriae potu tantalisans

Boueque sophistica bouem bargolisans.

Illud verum comprobat vere silogisans

Ad hoc pactum Helena vult silogisare

Potens probabiliter ad hoc disputare

Nam Troiae nobilitas posset adhuc stare

Si novisset Phrygius melius amare.

Ergo non ulterius quaestio procedat

Cum se parti virginum ratio concedat.

Ergo nupta virgini in amore cedat

Et innupta quaelibet nuptam antecedat.

↑ Top of work