Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica

Hilarin Felder

Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica

Hilarin Felder (1867–1951)

Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis

First published 1920

Tomus II—Demonstratio Catholica—completes Hilarin Felder's Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis by treating the Catholic Church as the historical bearer and interpreter of revelation. Published at Paderborn in 1920 (with the second-edition setting issued in 1923), it develops the marks, continuity, authority, and universality of the Church through biblical, historical, patristic, and scholastic argument. Read with Tomus I, it documents the structure of early twentieth-century Catholic fundamental theology and the apologetic priorities of the period. Schola presents the 1920 Latin edition with an English translation.


Prooemium

§ I: De ecclesia ut societate christifidelium

Dissertatio I: De institutione ecclesiae

Caput I: De facto ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: Realitas ecclesiae a Christo institutae

Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius

Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

Articulus II: Unicitas ecclesiae a Christo institutae

Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius

Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

Caput II: De fine ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: Finis proximus ecclesiae

Subarticulus I: Testimonium Christi

Subarticulus II: Testimonium apostolorum

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

Articulus II: Finis remotus ecclesiae

Subarticulus I: Sententia explicatur

Subarticulus II: Sententia probatur

Caput III: De indole ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: De indole indefectibili ecclesiae

Subarticulus I: De exsistentia indefectibili ecclesiae

Subarticulus II: De essentia indefectibili ecclesiae

Articulus II: De indole visibili ecclesiae

Subarticulus I: Argumentatio directa

Subarticulus II: Argumentatio indirecta

Articulus III: De indole supernaturali ecclesiae

Subarticulus I: Thesis principalis

Subarticulus II: Consectaria specialia

Corollaria apologetico-dogmatica

Subarticulus I: De corpore et anima ecclesiae

Subarticulus II: De membris ecclesiae

Dissertatio II: De constitutione ecclesiae

Caput I: De constitutione ecclesiae hierarchica

Articulus I: De hierarchia ecclesiae generatim

Subarticulus I: Testimonia evangelica

Subarticulus II: Testimonia apostolica

Subarticulus III: Testimonia patristica

Articulus II: De episcopatu singillatim

Subarticulus I: Documenta saeculi primi

Subarticulus II: Documenta saeculi secundi

Caput II: De constitutione ecclesiae monarchica

Articulus I: De primatu Petri apostoli

Subarticulus I: Primatus petrinus in s. Scriptura praeclare promittitur

Subarticulus II: Primatus petrinus in s. Scriptura sollemniter confertur

Subarticulus III: Primatus petrinus in s. Scriptura luculenter illustratur

Subarticulus IV: Primatus petrinus in s. Scriptura perenniter stabilitur

Articulus II: De primatu romani pontificis

Subarticulus I: Petrus romano pontifici primatum reliquit

Subarticulus II: Romani pontifices primatum sibi semper attribuerunt

Subarticulus III: Patres primatum romani pontificis semper docuerunt

Subarticulus IV: Ecclesia tota primatum romani pontificis semper agnovit

Subarticulus V: Scholia de vi et ortu primatus romani

Dissertatio III: De inventione ecclesiae

Caput I: De explicatione notarum

Articulus I: Unitas ecclesiae

Subarticulus I: Unitas confessionis symbolicae

Subarticulus II: Unitas communionis socialis

Articulus II: Sanctitas ecclesiae

Subarticulus I: Sanctitas simpliciter accepta

Subarticulus II: Sanctitas emphatice accepta

Articulus III: Catholicitas ecclesiae

Subarticulus I: Catholicitas ecclesiae determinatur

Subarticulus II: Catholicitas ecclesiae demonstratur

Articulus IV: Apostolicitas ecclesiae

Subarticulus I: Apostolicitas originis

Subarticulus II: Apostolicitas successionis

Caput II: De applicatione notarum

Articulus I: Ecclesia una

Subarticulus I: Ecclesia romana una est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt uni

  1. The Greeks indeed from the beginning cultivated the unity of creedal confession in this sense, that, while preserving the other Catholic dogmas, they denied only the procession of the Holy Spirit from the Father and the Son (Filioque), as well as the primacy of the Roman Pontiff. But in rejecting the primacy they rejected the head of the magisterium instituted by Christ, and consequently the principle of the unity of faith. They proclaimed, to be sure, that ecumenical councils remain the supreme tribunals of orthodox faith. But ecumenical councils without the pope they could neither celebrate, nor did they ever attempt to celebrate them after their separation from the Roman Church. Hence in the course of so many centuries countless dissensions have invaded the orthodox communion. Today the more cultivated orthodox, and even the clergy itself, are more and more immersed in scepticism, rationalism, and nihilism; the people, however, are composed of a few believers, very many indifferentists, countless heretics, indeed atheists, whom the "official" Church can neither expel nor wishes to expel. Those also who preserve the ancient confession, for the most part, do not know what they profess, since the orthodox Church labors under a gross ignorance of religious matters.

There is no need for us to speak of the unity of the orthodox social communion. Once the primatial head was lost, the truncated body gradually dissolved into many parts. Today there exist at least fifteen "autonomous" Churches, or, as the orthodox say, "autocephalous" Churches, which are united among themselves by no bond. From these autocephalous Churches many little churches have again seceded, which, although not by right, are nevertheless in fact independent; thus e. g. in the Ruthenian or Russian Church before the year 1914 more than two hundred groups were independent of the "holy synod" of St. Petersburg. Once this caesaropapistic synod was suppressed by the Russian revolution, atomism dissolves the Ruthenian Church more and more from day to day.

  1. Protestants neither have nor can have unity of confession. They do not have unity of confession. For not only do the greater Protestant groups, namely the Lutherans, the Reformed (i. e. the Zwinglians and the Calvinists), and the Anglicans, differ most widely in doctrine, but each of these groups abounds in an excessive variety of religious profession; indeed, of the members of all Protestant sects it holds: "As many heads, so many minds." Nay, they even glory in the multiplicity of doctrines and of sects daily springing up, and even boast that the intimate essence of Protestantism consists in this, that it simultaneously cherishes diverse and opposed Christian confessions, or even mixes the Christian religion with the Jewish. Nor can they have unity of confession. For, as will be shown in another place, the supreme Protestant principle of faith is this, that each one may, according to his own pleasure, build up or destroy the faith. Protestants, to be sure, keep repeating that sacred Scripture is the sole norm and rule of believing for all the faithful; but in fact each one interprets and tears apart Scripture itself according to his own judgment. The discord of faith born from this they have indeed tried to dissimulate by publishing many symbolical books or even by employing political force; but these symbolical books and the ordinances of civil governments were diverse according to the diversity of regions, and moreover they were unable to win any authority for themselves. Nay, Protestants, having entirely rejected all religious authority, boast of a bare atomism and subjectivism. Hence it is no wonder that they, imperceptibly, have continually varied and diminished the faith and at length have arrived more and more at pure rationalism or even nihilism.

That the communion of Protestants has no unity is evident. Already from the beginning the Lutherans, the Zwinglians, the Calvinists, and the Anglicans existed utterly torn apart and separated from one another. Soon each of these groups broke up into several sects. Today the Protestant little churches, which hold together by no bond, can scarcely be numbered; e. g. in England, which nevertheless, having still preserved the episcopate and the priesthood, to some extent retains a certain social bond, at the beginning of this century more than three hundred sects were publicly enumerated. And although the disparate sects have entered into certain covenants, e. g. the "Prussian territorial church", these covenants are not religious but political, since they were effected and are held together only by civil force.

Hence, with the covenant standing, the individual sects, e. g. the orthodox and the liberals, fight most fiercely among themselves.

All non-Catholic groups are united only by hatred of the pope. And for that reason they are deservedly and necessarily disunited in all things, because they repudiate the principle and center of all ecclesiastical unity.

Articulus II: Ecclesia sancta

Subarticulus I: Ecclesia romana sancta est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt sancti

Articulus III: Ecclesia catholica

Subarticulus I: Ecclesia romana catholica est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt catholici

Articulus IV: Ecclesia apostolica

Subarticulus I: Ecclesia romana apostolica est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt apostolici

§ II: De ecclesia ut magistra christifidelium

Dissertatio I: De propositione revelationis sive de regula fidei proxima

Caput I: De exsistentia magisterii ecclesiastici

Articulus I: De magisterio authentico

Subarticulus I: Falsitas principii protestantici

Subarticulus I: Inspiratio privata

Subarticulus II: Inquisitio privata

Subarticulus II: Veritas principii catholici

Subarticulus I: Testimonia Scripturae sacrae

Subarticulus II: Testimonia antiquitatis christianae

Articulus II: De magisterio infallibili

Subarticulus I: Infallibilitas episcopatus universi

Subarticulus I: Argumentum biblicum

Subarticulus II: Argumentum historicum

Subarticulus II: Infallibilitas romani pontificis

Subarticulus I: Argumentum biblicum

Subarticulus II: Argumentum historicum

Caput II: De exercitio magisterii ecclesiastici

Articulus I: De obiecto magisterii

Subarticulus I: De obiecto infallibilitatis directo

Subarticulus I: Solum depositum fidei apostolicum

Subarticulus II: Totum depositum fidei apostolicum

Subarticulus II: De obiecto infallibilitatis indirecto

Subarticulus I: Conclusiones theologicae

Subarticulus II: Quaestiones quaedam naturales

Subarticulus III: Facta dogmatica

Subarticulus IV: Disciplina generalis

Subarticulus V: Approbatio ordinum religiosorum

Subarticulus VI: Canonizatio sanctorum

Articulus II: De actibus magisterii

Subarticulus I: Actus infallibiles magisterii ecclesiastici

Subarticulus I: Definitiones conciliorum oecumenicorum

Subarticulus II: Magisterium totius ecclesiae dispersae

Subarticulus III: Decreta cathedralia romanorum pontificum

Subarticulus II: Actus non infallibiles magisterii ecclesiastici

Subarticulus I: Magisterium ordinarium summi pontificis

Subarticulus II: Magisterium congregationum romanarum

Subarticulus III: Magisterium ordinarium singularium episcoporum

Conclusio I: Assensus magisterio ecclesiae praestandus

Dissertatio II: De fontibus revelationis sive de regula fidei remota

Caput I: De Scriptura sacra

Articulus I: De exsistentia inspirationis

Subarticulus I: Doctrina Christi et apostolorum

Subarticulus II: Consensus patrum et theologorum

Subarticulus III: Definitio conciliorum et pontificum

Articulus II: De natura inspirationis

Subarticulus I: Notio spuria inspirationis

Subarticulus II: Notio genuina inspirationis

Articulus III: De extensione inspirationis

Subarticulus I: De inspiratione reali

Subarticulus II: De inspiratione verbali

Articulus IV: De vi inspirationis sive de inerrantia s. Scripturae

Subarticulus I: Inerrantia s. Scripturae probatur

Subarticulus II: Inerrantia s. Scripturae explicatur

Caput II: De Traditione divina

Articulus I: De exsistentia Traditionis

Subarticulus I: Testimonium oeconomiae christianae

Subarticulus II: Testimonium Scripturae apostolicae

Subarticulus III: Testimonium litteraturae patristicae

Articulus II: De monumentis Traditionis

Subarticulus I: De monumentis Traditionis in genere

Subarticulus II: De scriptis patrum

Subarticulus III: De scriptis theologorum

Scholion I: Ratio fontium fidei ad magisterium fidei

Epilogus I: Pietas christifidelium erga ecclesiam

↑ Top of work