Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica
Hilarin Felder (1867–1951)
Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis
First published 1920
Tomus II—Demonstratio Catholica—completes Hilarin Felder's Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis by treating the Catholic Church as the historical bearer and interpreter of revelation. Published at Paderborn in 1920 (with the second-edition setting issued in 1923), it develops the marks, continuity, authority, and universality of the Church through biblical, historical, patristic, and scholastic argument. Read with Tomus I, it documents the structure of early twentieth-century Catholic fundamental theology and the apologetic priorities of the period. Schola presents the 1920 Latin edition with an English translation.
Prooemium
§ I: De ecclesia ut societate christifidelium
Dissertatio I: De institutione ecclesiae
Caput I: De facto ecclesiae a Christo institutae
Articulus I: Realitas ecclesiae a Christo institutae
Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius
Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi
Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae
Articulus II: Unicitas ecclesiae a Christo institutae
Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius
Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi
Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae
Caput II: De fine ecclesiae a Christo institutae
Articulus I: Finis proximus ecclesiae
Subarticulus I: Testimonium Christi
Subarticulus II: Testimonium apostolorum
Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae
Articulus II: Finis remotus ecclesiae
Subarticulus I: Sententia explicatur
Subarticulus II: Sententia probatur
Caput III: De indole ecclesiae a Christo institutae
Articulus I: De indole indefectibili ecclesiae
Subarticulus I: De exsistentia indefectibili ecclesiae
Subarticulus II: De essentia indefectibili ecclesiae
Articulus II: De indole visibili ecclesiae
Subarticulus I: Argumentatio directa
Subarticulus II: Argumentatio indirecta
Articulus III: De indole supernaturali ecclesiae
Subarticulus I: Thesis principalis
Subarticulus II: Consectaria specialia
Corollaria apologetico-dogmatica
Subarticulus I: De corpore et anima ecclesiae
Subarticulus II: De membris ecclesiae
Dissertatio II: De constitutione ecclesiae
Caput I: De constitutione ecclesiae hierarchica
Articulus I: De hierarchia ecclesiae generatim
Subarticulus I: Testimonia evangelica
Subarticulus II: Testimonia apostolica
Subarticulus III: Testimonia patristica
Articulus II: De episcopatu singillatim
Subarticulus I: Documenta saeculi primi
Subarticulus II: Documenta saeculi secundi
Caput II: De constitutione ecclesiae monarchica
Articulus I: De primatu Petri apostoli
Subarticulus I: Primatus petrinus in s. Scriptura praeclare promittitur
Subarticulus II: Primatus petrinus in s. Scriptura sollemniter confertur
Subarticulus III: Primatus petrinus in s. Scriptura luculenter illustratur
Subarticulus IV: Primatus petrinus in s. Scriptura perenniter stabilitur
Articulus II: De primatu romani pontificis
Subarticulus I: Petrus romano pontifici primatum reliquit
Subarticulus II: Romani pontifices primatum sibi semper attribuerunt
Subarticulus III: Patres primatum romani pontificis semper docuerunt
Subarticulus IV: Ecclesia tota primatum romani pontificis semper agnovit
Subarticulus V: Scholia de vi et ortu primatus romani
Dissertatio III: De inventione ecclesiae
Caput I: De explicatione notarum
Articulus I: Unitas ecclesiae
Subarticulus I: Unitas confessionis symbolicae
Subarticulus II: Unitas communionis socialis
Articulus II: Sanctitas ecclesiae
Subarticulus I: Sanctitas simpliciter accepta
Subarticulus II: Sanctitas emphatice accepta
Articulus III: Catholicitas ecclesiae
Subarticulus I: Catholicitas ecclesiae determinatur
The mark of catholicity does not admit of a Church that is merely particular, regional, or national, but presupposes it to be, in the strict sense, international or universal. This universality, moreover, must belong to the Church both in right and in fact.
-
Catholicity in right requires that the Church abhor the boundaries of dominions and nations, and indeed essentially, virtually, formally. Essentially, i. e., having regard to its whole doctrine and character, the Church must show forth a universal character of spreading itself to all peoples and parts of the earth. Virtually, it must perpetually exert such effort and efficacy as enables it to propagate itself, to gather to itself as many men as possible, and to preserve catholicity everywhere on earth. Formally, finally, notwithstanding a wide material diffusion, the Church must everywhere show the strictest unity of confession and communion. For just as a vine cannot be said to be widely spread unless it extends its shoots always joined to the stock, so the Church, however widely diffused materially, is not catholic unless it is informed by unity. A Church deprived of unity constitutes not one society, but several or many. To catholicity in right, thus understood, is necessarily joined:
-
Catholicity in fact, which consists in the actually existing universal diffusion of the Church. This actual universality is both physical and moral. Physical (absolute) universality is present if the Church is so diffused that no region of the earth whatever escapes it; moral (relative) universality is present if the Church is conspicuous in most parts of the world known at some time and not closed to access, i. e., if it has "in the world a certain universal splendor, by which its dignity and majesty can be known and distinguished from the crowds of heretics".1 Physical universality will be present only successively, in the sense that gradually, between the time of Christ and the last judgment, the Church becomes known at some time to all regions and peoples: "And this gospel of the kingdom shall be preached in the whole world (ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ) as a testimony to all nations (πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν): and then shall come the consummation (τὸ τέλος)."2 Moral universality, however, must always belong to the Church, once it has grown up,3 so that the Church may claim for itself the mark of catholicity. And indeed moral universality seems always to be required not only as successive, but as simultaneous, by which, namely, the Church shines at one and the same time in most parts of the world.4