Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica

Hilarin Felder

Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis, Tomus II (Pars Altera): Demonstratio Catholica

Hilarin Felder (1867–1951)

Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis

First published 1920

Tomus II—Demonstratio Catholica—completes Hilarin Felder's Apologeticae sive Theologiae Fundamentalis by treating the Catholic Church as the historical bearer and interpreter of revelation. Published at Paderborn in 1920 (with the second-edition setting issued in 1923), it develops the marks, continuity, authority, and universality of the Church through biblical, historical, patristic, and scholastic argument. Read with Tomus I, it documents the structure of early twentieth-century Catholic fundamental theology and the apologetic priorities of the period. Schola presents the 1920 Latin edition with an English translation.


Prooemium

§ I: De ecclesia ut societate christifidelium

Dissertatio I: De institutione ecclesiae

Caput I: De facto ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: Realitas ecclesiae a Christo institutae

Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius

Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

Articulus II: Unicitas ecclesiae a Christo institutae

Some non-Catholics concede that the Church was instituted by Christ, but they affirm that the individual Christian societies are as many real manifestations, as it were, of one ideal Church, or as many forms, as it were, which are related to the true Church of Christ just as rays broken by a prism are related to undivided light.

Thus in Germany many followers of indifferentism (e. g. Martensen, Hase, Kahnis, Hölder) think that there are as many churches of Christ as there are different confessions. In England the Puseyites and Ritualists maintain that at least three communions, the Roman Catholic, the Greek Orthodox and the Anglican, are "sister churches" or branches of the great ecclesiastical tree (Branch-Churches). Hence they suppose that several bodies can with equal right be called churches of Christ.

These errors, already proscribed by the Syllabus of Pius IX and by the encyclical of the Holy Office, Leo XIII again rejected in these words: "The Church of Christ is therefore unique: whoever go apart stray from the will and precept of Christ the Lord."

It is proved by the testimony of Christ himself, of the apostles of Christ, and of Christian antiquity.

Subarticulus I: Testimonium Christi ipsius

  1. In explicit words Christ affirms that the Church is unique. For speaking of the institution of the Church, He says: "Upon this rock I will build my Church." He says that He will build not several churches, but one Church of His upon one rock. Elsewhere, discoursing of the Church already built, He says: "And other sheep I have, which are not of this fold [scil. from the people and synagogue of the Jews]: them also [the Gentiles] I must bring, and they shall hear my voice, and there shall be one fold and one shepherd." Therefore the faithful from Jews and Gentiles are to be gathered into one and the same Church under one shepherd. Moreover, Christ preaches the one kingdom of God, embracing the whole world and consequently excluding every partition and plurality.

  2. In deeds Christ instituted only one Church, in that He set one and the same authority over the multitude of the faithful. And so it is, as abundantly appears from what has been demonstrated. For He chose the one college of apostles to teach, sanctify, and direct all the faithful, and He strictly commanded all the faithful to be subject to this one authority. Nay more, over the college of apostles itself and over the whole flock of the faithful He set one Peter, that he might be the foundation, the key-bearer, and the shepherd of the whole Church. Therefore, by the intention of Christ, the Church excludes plurality.

Subarticulus II: Testimonium apostolorum Christi

  1. By the words of the apostle the Church is called "house of God" or "temple of God" by a singular name, besides which no other could be built, since it is built up out of all the faithful "upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ himself being the chief cornerstone." Likewise St. Paul calls the Church the bride of Christ and the (mystical) body of Christ. Christ, however, does not have many brides, nor many bodies. Indeed, the doctor of the Gentiles expressly intimates this as well by comparing all the faithful of Christ to one body, whose head is Christ.

  2. In the time of the apostles a single universal Church existed in fact. For the epistles of the apostles are either inscribed and sent to particular congregations, which nevertheless were joined with the other churches, or to all the faithful of the whole world. Likewise the council of the apostles gathered at Jerusalem about twenty years after the death of Christ binds all the faithful and prescribes the same laws to all. No trace, therefore, of a divided Church appears in the time of the apostles. From which we rightly conclude that Christ instituted only one Church.

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

  1. In word, the writers of the first centuries extol the oneness of the Church to the highest degree. E.g. the Didache: "Remember, Lord, your Church … and gather her from the four winds, sanctified, into your kingdom, which you have prepared for her." Clement of Alexandria: "Since God is one and the Lord is one, for this reason also that which is supremely venerable is praised, and from the fact that it is unique, as being an imitation of the principle, which is one. Into the lot of one nature, therefore, the Church is co-opted, which is one, which the heresies strive to cut into many." Cyprian: "God is one, and Christ is one, and the Church is one, and the chair is one, founded upon Peter by the Lord's voice." Other Fathers proclaim the Church one mother one dove of Christ, one bride of Christ, one temple of God.

  2. In deed, the Christians of the earliest times truly acknowledge only one Church of Christ. Those dissenting from the union of the Catholic Church were never regarded as churches, but as sects outside the Church. Many were the sects, one the Church. Indeed, not even the sects themselves boasted that there were several churches of Christ, but each one of them maintained that it was the one Church of Christ.

Therefore, by the testimony of Christ Himself, of Christ's Apostles, and of Christian antiquity, it is established beyond all doubt that Christ instituted only a single Church. Whatever, then, the true Church of Christ may be, it is certain that it alone must derive its origin from Christ, and that apart from it no other church exists by divine right. Hence it is illegitimate to speak of "sister Churches," or simply of several churches which, although divided from one another, nevertheless all deserve the name of the Church of Christ.

Caput II: De fine ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: Finis proximus ecclesiae

Subarticulus I: Testimonium Christi

Subarticulus II: Testimonium apostolorum

Subarticulus III: Testimonium antiquitatis christianae

Articulus II: Finis remotus ecclesiae

Subarticulus I: Sententia explicatur

Subarticulus II: Sententia probatur

Caput III: De indole ecclesiae a Christo institutae

Articulus I: De indole indefectibili ecclesiae

Subarticulus I: De exsistentia indefectibili ecclesiae

Subarticulus II: De essentia indefectibili ecclesiae

Articulus II: De indole visibili ecclesiae

Subarticulus I: Argumentatio directa

Subarticulus II: Argumentatio indirecta

Articulus III: De indole supernaturali ecclesiae

Subarticulus I: Thesis principalis

Subarticulus II: Consectaria specialia

Corollaria apologetico-dogmatica

Subarticulus I: De corpore et anima ecclesiae

Subarticulus II: De membris ecclesiae

Dissertatio II: De constitutione ecclesiae

Caput I: De constitutione ecclesiae hierarchica

Articulus I: De hierarchia ecclesiae generatim

Subarticulus I: Testimonia evangelica

Subarticulus II: Testimonia apostolica

Subarticulus III: Testimonia patristica

Articulus II: De episcopatu singillatim

Subarticulus I: Documenta saeculi primi

Subarticulus II: Documenta saeculi secundi

Caput II: De constitutione ecclesiae monarchica

Articulus I: De primatu Petri apostoli

Subarticulus I: Primatus petrinus in s. Scriptura praeclare promittitur

Subarticulus II: Primatus petrinus in s. Scriptura sollemniter confertur

Subarticulus III: Primatus petrinus in s. Scriptura luculenter illustratur

Subarticulus IV: Primatus petrinus in s. Scriptura perenniter stabilitur

Articulus II: De primatu romani pontificis

Subarticulus I: Petrus romano pontifici primatum reliquit

Subarticulus II: Romani pontifices primatum sibi semper attribuerunt

Subarticulus III: Patres primatum romani pontificis semper docuerunt

Subarticulus IV: Ecclesia tota primatum romani pontificis semper agnovit

Subarticulus V: Scholia de vi et ortu primatus romani

Dissertatio III: De inventione ecclesiae

Caput I: De explicatione notarum

Articulus I: Unitas ecclesiae

Subarticulus I: Unitas confessionis symbolicae

Subarticulus II: Unitas communionis socialis

Articulus II: Sanctitas ecclesiae

Subarticulus I: Sanctitas simpliciter accepta

Subarticulus II: Sanctitas emphatice accepta

Articulus III: Catholicitas ecclesiae

Subarticulus I: Catholicitas ecclesiae determinatur

Subarticulus II: Catholicitas ecclesiae demonstratur

Articulus IV: Apostolicitas ecclesiae

Subarticulus I: Apostolicitas originis

Subarticulus II: Apostolicitas successionis

Caput II: De applicatione notarum

Articulus I: Ecclesia una

Subarticulus I: Ecclesia romana una est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt uni

Articulus II: Ecclesia sancta

Subarticulus I: Ecclesia romana sancta est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt sancti

Articulus III: Ecclesia catholica

Subarticulus I: Ecclesia romana catholica est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt catholici

Articulus IV: Ecclesia apostolica

Subarticulus I: Ecclesia romana apostolica est

Subarticulus II: Coetus antiromani non sunt apostolici

§ II: De ecclesia ut magistra christifidelium

Dissertatio I: De propositione revelationis sive de regula fidei proxima

Caput I: De exsistentia magisterii ecclesiastici

Articulus I: De magisterio authentico

Subarticulus I: Falsitas principii protestantici

Subarticulus I: Inspiratio privata

Subarticulus II: Inquisitio privata

Subarticulus II: Veritas principii catholici

Subarticulus I: Testimonia Scripturae sacrae

Subarticulus II: Testimonia antiquitatis christianae

Articulus II: De magisterio infallibili

Subarticulus I: Infallibilitas episcopatus universi

Subarticulus I: Argumentum biblicum

Subarticulus II: Argumentum historicum

Subarticulus II: Infallibilitas romani pontificis

Subarticulus I: Argumentum biblicum

Subarticulus II: Argumentum historicum

Caput II: De exercitio magisterii ecclesiastici

Articulus I: De obiecto magisterii

Subarticulus I: De obiecto infallibilitatis directo

Subarticulus I: Solum depositum fidei apostolicum

Subarticulus II: Totum depositum fidei apostolicum

Subarticulus II: De obiecto infallibilitatis indirecto

Subarticulus I: Conclusiones theologicae

Subarticulus II: Quaestiones quaedam naturales

Subarticulus III: Facta dogmatica

Subarticulus IV: Disciplina generalis

Subarticulus V: Approbatio ordinum religiosorum

Subarticulus VI: Canonizatio sanctorum

Articulus II: De actibus magisterii

Subarticulus I: Actus infallibiles magisterii ecclesiastici

Subarticulus I: Definitiones conciliorum oecumenicorum

Subarticulus II: Magisterium totius ecclesiae dispersae

Subarticulus III: Decreta cathedralia romanorum pontificum

Subarticulus II: Actus non infallibiles magisterii ecclesiastici

Subarticulus I: Magisterium ordinarium summi pontificis

Subarticulus II: Magisterium congregationum romanarum

Subarticulus III: Magisterium ordinarium singularium episcoporum

Conclusio I: Assensus magisterio ecclesiae praestandus

Dissertatio II: De fontibus revelationis sive de regula fidei remota

Caput I: De Scriptura sacra

Articulus I: De exsistentia inspirationis

Subarticulus I: Doctrina Christi et apostolorum

Subarticulus II: Consensus patrum et theologorum

Subarticulus III: Definitio conciliorum et pontificum

Articulus II: De natura inspirationis

Subarticulus I: Notio spuria inspirationis

Subarticulus II: Notio genuina inspirationis

Articulus III: De extensione inspirationis

Subarticulus I: De inspiratione reali

Subarticulus II: De inspiratione verbali

Articulus IV: De vi inspirationis sive de inerrantia s. Scripturae

Subarticulus I: Inerrantia s. Scripturae probatur

Subarticulus II: Inerrantia s. Scripturae explicatur

Caput II: De Traditione divina

Articulus I: De exsistentia Traditionis

Subarticulus I: Testimonium oeconomiae christianae

Subarticulus II: Testimonium Scripturae apostolicae

Subarticulus III: Testimonium litteraturae patristicae

Articulus II: De monumentis Traditionis

Subarticulus I: De monumentis Traditionis in genere

Subarticulus II: De scriptis patrum

Subarticulus III: De scriptis theologorum

Scholion I: Ratio fontium fidei ad magisterium fidei

Epilogus I: Pietas christifidelium erga ecclesiam

↑ Top of work